شمارهٔ ۸۰
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش شخصی برجسته و باارزش می‌پردازد که به عنوان قوام و بنیاد دولت شناخته می‌شود. شاعر بیان می‌کند که هیچ کس جز او در این مقام وجود ندارد و دنیا به اندازه او هنرمند و مشهور نیست. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نباید از دست دادن مال برای کسی غم و اندوهی به همراه داشته باشد، و در نهایت به رابطه‌ای میان پروانه و شمع اشاره می‌کند که نیکویی و زیبایی را نشان می‌دهد.
ای صدر اجل قوام دولتدر صدر به جز تو کس نیاید
هوش مصنوعی: ای کسی که در اوج محبوبیت و عظمت، پایهگذار دولت هستی؛ هیچ کس جز تو لایق چنین مقامی نیست.
گیتی چو تو پر هنر نبیندگردون چو تو نامور نزاید
هوش مصنوعی: جهان مانند تو هنرمند نمیبیند و آسمان مانند تو مشهور نمیزاید.
حاشا که زیان مال هرگزاندر دلت اندهی فزاید
هوش مصنوعی: هرگز نباید اجازه دهی که فکر ضرر مالی در دل تو جایی بگیرد.
باید که فروخته بود شمعپروانه ز شمع کم نیاید
هوش مصنوعی: شمع پروانه باید فدای شعلهاش شود، چرا که نبودن او از شدت نورش کم نمیکند.