شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از فراق و زوال روزهای جوانی سخن می‌گوید. او می‌گوید که زمانه به سرعت می‌گذرد و هیچ چیز جاودانه نیست. همچنین اشاره می‌کند که عشق و معشوق نیز تحت تأثیر زمان، از بین می‌روند. در پایان، شاعر از سنایی خواسته تا دل را از تعلقات دنیوی جدا کند، زیرا هیچ‌چیز در این دنیا همیشگی نیست.
ای دریغا که روز برناییعهد بشکست و جاودانه نماند
هوش مصنوعی: متأسفانه زمان زیبا و دلپذیر ما به پایان رسید و نتوانستیم آن را دوام و بقایی ببخشیم.
از زمانه غرض جوانی بودلیک از گردش زمانه نماند
هوش مصنوعی: در گذشته، هدف از جوانی لذت بردن و بهرهمندی از زندگی بود، اما با گذشت زمان، آن هدف بهدست نیامد و جوانی به سرعت سپری شد.
آب معشوق را زمانه بریختو آتش عشق را زبانه نماند
هوش مصنوعی: زمان بر سر عشق و محبت کار خود را کرد و آنچه را که باید، از بین برد. عشق به گونهای که در دلها شعلهور بود، دیگر دوام نیاورد و خاموش شد.
ای سنایی دل از جهان برکنبر کس این دور جاودانه نماند
هوش مصنوعی: ای سنایی، دل خود را از attachment به دنیا جدا کن، زیرا این عالم فانی و دائمی نیست و هیچکس در آن نمیماند.