شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به تشبیه جهان به مرداری می‌پردازد که دورش کرکسان زیادی جمع شده‌اند. هر کرکس دیگری را می‌زند و در نهایت همه به هم حمله می‌کنند، اما در نهایت این مردار باقی می‌ماند و همه از آن فاصله می‌گیرند. این استعاره به شدت به تضاد و ناپایداری زندگی اشاره دارد.
این جهان بر مثال مرداریستکرکسان گرد او هزار هزار
هوش مصنوعی: این دنیا مانند مرداری است که بسیاری از کرکسها دور آن جمع شده‌اند.
این مر آن را همی زند مخلبآن مر این را همی زند منقار
هوش مصنوعی: یک موجود، موجود دیگر را با چنگال خود آزار میدهد و آن موجود هم با نوک خود به این یکی آسیب می‌زند.
آخرالامر برپرند همهوز همه باز ماند این مردار
هوش مصنوعی: در نهایت، همه چیز از بین میرود و تنها چیزی که باقی می‌ماند، این نعش است.