شمارهٔ ۱۸۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و ارزش معنوی عشق اشاره می‌کند. او به خواجه علی می‌گوید که نگاهش چون زر و چشمش چون سیم شده است، به خاطر بخشش و محبت او. همچنین، زیبایی این عشق را با خدایی مقایسه می‌کند که برای کسی که به او اعتقاد ندارد، جالب و دلپذیر است.
روی من شد چو زر و دیده چو سیماز پی بخششت ای خواجه علی
هوش مصنوعی: چهرهام چون طلا و چشمهایم چون نقره شده است، به خاطر بخشش تو، ای آقا علی.
رسم آن سیم بر دیدهٔ منچون خداییست بر معتزلی
هوش مصنوعی: زیبایی او بر چشمان من مانند وجود خداوند بر دل فردی است که به معزلی معتقد است.