شمارهٔ ۱۸۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به مردم می‌گوید که ای خر، من برای تو شعری خوانده‌ام. او اشاره می‌کند که شاید این شعر تنها بازتابی از واقعیت نباشد و ممکن است الگوهای نادرست و دروغین را منتقل کند. در واقع، شاعر به نقد واقعیات تلخ و دروغ‌های موجود در جامعه می‌پردازد.
به شعر اندرت مردم خواندم ای خرکه تا کارم ز تو گیرد فروغی
هوش مصنوعی: در میان سخنانم از او خواستم که بفهمد، ای نادان، تا بتوانم از تو بهرهای ببرم.
خطی نارایجم دادی و شایددروغی را چه آید جز دروغی
هوش مصنوعی: تو با یک نوشتهای که نامناسب بود مرا نرنجاندی، و شاید آوردهای چیزی که جز دروغ نیست.