بخش ۴۰ - حکایت
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی کوزه‌گری است که سال‌ها در تلاش و کوشش است. او خاک دیگران را در سبوی خود می‌گذارد و وقتی که خاکش زیر نقاب قرار می‌گیرد، دیگران از خاک او استفاده می‌کنند. این داستان نمادی از بقیه زندگی و کار انسان‌هاست که تلاش و زحمت هر فرد ممکن است مورد بهره‌برداری دیگران قرار گیرد.
ای شنیده فسانه بسیاریقصهٔ کوزه‌گر شنو باری
هوش مصنوعی: ای کسی که داستانهای زیادی شنیدهای، حالا به قصهٔ کوزه‌گر گوش کن.
کوزه‌گر سال و ماه در تک و پوی تاکند خاک دیگران به سبوی
هوش مصنوعی: کوزه‌گر برای ساختن ظرفهای خود، به مدت طولانی و با ظرافت روی خاکهای مختلف کار میکند تا از خاک دیگران چیزهای زیبا بسازد.
چون که خاکش نقاب روی کنند دیگران خاک او سبوی کنند
هوش مصنوعی: زمانی که کسی را از یاد ببرند و او را نادیده بگیرند، دیگران به یاد او خواهند بود و از او یاد خواهند کرد.