بخش ۴۵ - لا تدرکه الابصار وهو یدرک الابصار، طلب الهدایة والتوفیق بالعمل الصالح
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به انسانی می‌پردازد که راه و مسیر خود را گم کرده و گرفتار دنیای فانی شده است. او از لاف و ادعاهای توخالی در مورد ترک دنیا انتقاد می‌کند و از افرادی می‌خواهد که به خود بیایند و از شیوه‌های سطحی و فریبنده دوری کنند. شاعر به صورت ضمنی می‌گوید که تا کی باید در خواب غفلت و هوشیاری دروغین باقی بمانند و به اشتباهات خود ادامه دهند. او به افراد توصیه می‌کند که از این وضعیت فاصله بگیرند و به جستجوی حقیقت و معنویت پرداخته و به دنبال دستاوردهای واقعی باشند.
ای به خود راه خویش گم کردهاین بود راه مرد پژمرده
هوش مصنوعی: ای کسی که راه خود را گم کردهای، این همانی است که مردی سرخورده و ناامید به آن میرسد.
ای همه لاف ترک دنیا گولاف و دعویت هست، معنی کو؟
هوش مصنوعی: ای کسی که دربارهی ترک دنیا صحبت میکنی و به دیگران دعوت میکنی، پس صحبتهایت چگونه است؟
چند از این شیوه‌های رنگ‌آمیز؟ چند از این گفته‌های بادانگیز؟
هوش مصنوعی: چند بار باید از این روشهای پرزرق و برق استفاده کنیم؟ چند بار باید از این حرفهای پوچ و بیاساس بزنیم؟
تاکی ای مست، لاف هوشیاری چند لنگی بری به رهواری
هوش مصنوعی: ای مست، تا کی میخواهی از هوشیاری صحبت کنی؟ بهتر است به راه خودت بروی و از این حرفها دست برداری.
موسیت همره و توچون خامان رفته و گشته همدم هامان!
هوش مصنوعی: موسی با همراهانش رفتهاند و تو مانند خاموشان و بیخبر، در کنار هامان ماندهای!
از خلیل خدا ابا کرده رفته نمرود را خدا کرده!
هوش مصنوعی: خداوند خلیل خود را از نمرود دور کرده است.
کم آدم گرفته از تلبیس دوستی کرده با که؟ با ابلیس؟!
هوش مصنوعی: کم کسی به دام فریب دوستی افتاده است که با شیطان دوستی کرده باشد؟
تا هوا و هوس شعار تواند امل و حرص یار غار تواند،
هوش مصنوعی: هرگاه که ولع و آرزوها شعار زندگی انسان شود، و همچنین حرص و طمع همدم او میگردد، این ویژگیها میتوانند از او دوستانه حمایت کنند.
زین حریفان به کس نپردازی خود به خود یک نفس نپردازی
هوش مصنوعی: تو با هیچکس به رقابت نمیپردازی، خود به خود به مدتی آرام و بیحرکت میمانی.
خویشتن زین همه مجرد کن طلب دولت مؤبد کن
هوش مصنوعی: خودت را از تمام این دنیای مادی و مشغلهها رها کن و به دنبال سعادت جاودانه باش.