بخش ۳۶ - فی ذکر انساب البشر من ارکان البشر
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به بررسی ویژگی‌های انسانی و جدال میان خامی و پختگی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که انسان‌ها با وجود اینکه در زمانه خودشان هستند، گاه مثل دیوان یا جانوران خامند. خامی در انسان‌ها نشانه‌هایی از ناپختگی است و به مرور زمان و تجربه به پختگی می‌رسند. در نهایت، پختگی را نشانه‌ای از انسانیت واقعی می‌داند و اشاره می‌کند که تا زمانی که انسان کامل نشود، از جانوران دیگر کمتر نیست.
آدمی گرچه بر زمانه مهستز آدمی خام دیو پخته بهست
هوش مصنوعی: انسان هرچقدر هم که در نظر دیگران برجسته و موفق باشد، در اصل و ذات خود، اگر ناپخته و نادان باشد، از یک فرد عاقل و فکرکرده کمتر ارزشمند است.
نیست خامی مگر کم اندر کمچون ره رومیان خم اندر خم
هوش مصنوعی: هیچ خامی وجود ندارد مگر به تدریج و به طور مختصر، مانند راه روم که پر از پیچ و خم است.
کآدمی‌زاده تا نشد مردمگه پری گه ددست گه گزدم
هوش مصنوعی: انسان زمانی به کمال میرسد که از صفات حیوانی و بدیهای خود دور شود و به انسانیت و خیرات برسد؛ در غیر این صورت، همچنان در حالات مختلفی از نیک و بد زندگی می‌کند.
در زمانه ز هرچه جانورستتا نشد پخته آدمی بترست
هوش مصنوعی: در این دنیا، هر جا که جانوری وجود دارد، تا زمانی که انسان به درجهی کمال و پختگی نرسد، باید از او بترسد.