بخش ۳۱ - اندر صفت مرائی و قرّاء و سالوس گوید
هوش مصنوعی: این شعر به موضوعات مهمی در مورد عدم آگاهی و فریبندگی زندگی اشاره دارد. شاعر به توصیف دنیا می‌پردازد و می‌گوید که انسان‌ها در زیر آسمان (گنبد دوار) کورند و از حقیقت بی‌خبرند. هر کس که تلاش کند برای درک بهتر، در واقع به موش‌خانه‌ای می‌افتد که نشان‌دهنده ضعف و ناتوانی است.
شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در این دنیا، خوب و بد به‌راحتی مشخص نیست و افراد باید مراقب فریبایی‌ها و حیله‌ها باشند. او بیان می‌کند که ابلیس هم از این ترفندها و فریب‌ها استفاده می‌کند و باید از افکار و اعمال فضولانه پرهیز کرد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که افراد باید از فضولی در کارها دست بردارند و به نظام الهی پایبند باشند.
خلق را زیر گنبد دوّاردیده‌ها کور و دیدنی بسیار
هوش مصنوعی: مردم در زیر آسمان همیشه در حال تغییر، عملاً نابینا هستند و چیزهای زیادی را نمیبینند.
هرکه از خواندنی کرانه کنداوستادش به موش خانه کند
هوش مصنوعی: هرکسی که به مطالعه و آموختن پایان دهد، به درستی استادش را به موجودات بیارزش شبیه می‌کند.
نیست اندر جهان نکو نفسینه بسی ماند چرخ را نه کسی
هوش مصنوعی: در جهان کسی وجود ندارد که روح خوبی داشته باشد؛ نه چرخ زمان ماندگار است و نه کسی.
خواجه لاحول گوی در کویتزان بماندست تا کَند مویت
هوش مصنوعی: آقای عزیز، در کوی تو بدون هیچ نیرو و تلاشی ماندهام و این وضعیت مرا به خاطر موی زیبایت به این حال و روز انداخته است.
اندرین کارگاه بومرّهتو به لاحولشان مشو غرّه
هوش مصنوعی: در این محل که تو مشغول فعالیت هستی، به خودت مغرور نشو و فریب نخور.
کاندرین روزگار پر تلبیسنان ز لاحول می‌خورد ابلیس
هوش مصنوعی: در این روزگار پر از فریب و نیرنگ، ابلیس بدون هیچ توان و قدرتی نان می‌خورد.
تو چنانی به حیلت و تلبیسکز تو اعراض می‌کند ابلیس
هوش مصنوعی: تو آنقدر در نیرنگ و فریب ماهر هستی که حتی ابلیس هم از تو دوری میجوید.
هرکه در خود زد از فضولی رایدست ازو شست شرع بار خدای
هوش مصنوعی: هرکس که از دخالت و کنجکاوی در امور دیگران خودداری کند و از آن فاصله بگیرد، بار گناهش بر دوش خدا نخواهد بود.