بخش ۱۸ - در صفت خلوت و تنهایی گوید
هوش مصنوعی: این متن به بحث درباره روح و خلوت اشاره دارد. شاعر می‌گوید که روح نیاز به مکان خلوت و آرام دارد و اگر در دنیای آلوده‌ای با مردم بد روبه‌رو شود، باید یا به خلوت پناه ببرد یا با آنها سازگار شود. همچنین به نفوذ و تاثیر منفی جامعه بر روح اشاره می‌کند و به نوعی به فریبندگی دنیا و فساد در روابط انسانی می‌پردازد. در نهایت، به مقایسه ی رفتار حیوانات و انسان‌ها می‌پردازد که برای به‌دست آوردن خوراک و بقا، هر یک تلاش و زجر خاص خود را دارند.
سلوتی نیست روح را از کسسلوت روح خلوت آمد و بس
هوش مصنوعی: روح انسان از دیگران آرامش نمیگیرد، بلکه آرامش واقعی روح تنها در خلوت و تنهایی به دست میآید.
دهر بد رای و خلق بد بینندراهت این است و مردمان اینند
هوش مصنوعی: دنیا پر از افراد بداندیش و بدخلق است؛ راه تو در این میان این است و این گونه مردم اطراف تو هستند.
یا به خلوت به خوش دلی تن زنیا بر اینها نشین و جان می‌کن
هوش مصنوعی: یا در تنهایی با خوشحالی زندگی کن، یا در کنار این افراد بنشین و خودت را از بین ببر.
کی فروشد خرد به رستهٔ جانآب سی‌ساله را به تایی نان
هوش مصنوعی: کی میتواند خرد معنوی و ارزشهای واقعی را به دنیای فانی و مادی بفروشد؟ آیا میتوان امید و زندگی را به خاطر یک نان و لقمه‌ای ناچیز رها کرد؟
مگس و گربه سوی خوان پویندسگ و زاغند کاستخوان جویند
هوش مصنوعی: مگس و گربه به طرف سفره میروند، و سگ و کلاغ به دنبال استخوان هستند.
گربه از بهر لقمه‌ای خواریمی‌کشد با خروش و با زاری
هوش مصنوعی: گربه برای به دست آوردن یک لقمه غذا، زحمت بسیار میکشد و با صدای بلند و ناله این کار را انجام میدهد.
گربه از بهر لقمه جور بردببر و شیر و پلنگ خود بدرد
هوش مصنوعی: گربه برای بهدستآوردن یک لقمه، باید با ببر و شیر و پلنگ بجنگد و آنها را شکست دهد.
باز شیر درنده در صحراگورخر را همی درد تنها
هوش مصنوعی: شیر درنده در بیابان، گورخر را به تنهایی میزند.