غزل شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات عمیق و دردهای ناشی از عشق و ناکامی‌هایش سخن می‌گوید. او به مستی و شادی ناپایدار اشاره می‌کند و می‌گوید که در دنیای پر از مشکلات، دلتنگی و غم او را احاطه کرده است. با اینکه بختش به او خیانت کرده، اما عشق واقعی او را در تنهایی یاری می‌کند. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اسرار دلش برای دیگران روشن است و جملاتش همیشه با حسی خاص همراه است. در نهایت، او از زینت بخت و چالش‌هایی که در زندگیش تجربه کرده، سخن به میان می‌آورد.
محتسب بر حذر از مستی سرشار من استسنگ بگریزد از آن شیشه که در بار من است
هوش مصنوعی: محتسب از حال مستی من نگران است، انگار سنگ از آن شیشهای که در دست من است، دوری می‌کند.
آسمان مشتری جنس هنرها گردیدکه دکان سوختنم گرمی بازار من است
هوش مصنوعی: تاریخ و زمان نشان دهنده این است که آسمان پر از هنرها شده است و این نابودی و سوختن من به نوعی باعث رونق و جلب توجه به کارهای من میشود.
از دهن غنچه صفت دست اگر بردارمقفل دیگر ز حیا بر لب اظهار من است
هوش مصنوعی: اگر از دهن غنچهمانند خودم بگویم، به قدری خجالتزدهام که بیان احساساتم دشوار میشود.
گره گریه به تیغ از گلویم وانشودنخل ناکامی‌ام و عقدهٔ غم، بار من است
هوش مصنوعی: اگر اشکهایم با درد و رنج از گلویم رها نشوند، درخت ناکامی‌ام و بار غمهایم همچنان بر دوشم سنگینی خواهد کرد.
نزنم یک نفس خوش که تلافی نکندبخت بد گرچه به خواب است خبردار من است
هوش مصنوعی: نمیزنم یک نفس راحت بکشم، چرا که بخت بدم به رغم این که در خواب است، از حال من آگاه است و انتقام میگیرد.
گَرد از چهرهٔ من پاک به سیلی سازدآنکه در بی‌کسیِ عشقِ تو غمخوار من است
هوش مصنوعی: غبار از چهرهام برطرف میشود، زیرا کسی که در تنهایی و درد عشق تو با من همراه است، آرامش به من میبخشد.
از دل روشنم اسرار دو عالم پیداستحیف ازین آینه کارایش دیوار من است
هوش مصنوعی: از دل روشنم میتوانم رازهای دو جهان را ببینم، اما افسوس که این آینه، دیوار من شده است.
دخل بیجا همه جا در سخنم می‌آیداین مگس لازم شیرینی گفتار من است
هوش مصنوعی: در تمام سخنانم، صحبتهای بیمورد و ناخواستهای به چشم میخورد، اما وجود این موارد اضافی همانند مگس، در حقیقت به شیرینی و جذابیت کلام من کمک می‌کند.
شکوه از اختر طالع نتوان کرد کلیمزینت بخت و گل تارک ادبار من است
هوش مصنوعی: نمیتوان به ستارهٔ شگون شکایت کرد، زیرا زینت بخت من و گل سرخ بر زانوی بدبختی من است.