غزل شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات عمیق خود نسبت به دوستان و عشق می‌پردازد. او از زخم‌های خود و ناراحتی‌های ناشی از جدایی و بی‌محبتی سخن می‌گوید و اشکال دردآور زندگی را توصیف می‌کند. شاعر با زبان دلشکسته از عدم وفای دوستانش و بی‌توجهی آنان به احساسات او شکایت می‌کند. او به یادآوری مرهمی برای دردهایش و امید به دلداری و محبت اشاره می‌کند، ولی در عین حال به ناامیدی و مشکلات حاکم بر رابطه‌ها اشاره دارد. در آخر، او به زیبایی و تلخی احساسات عاشقانه و تاثیر آنان بر زندگی‌اش می‌پردازد.
ای به از گل بر سر احباب خاک خواری‌اتچاره‌ساز جان کار افتاده زخم کاری‌ات
هوش مصنوعی: ای زیباتر از گل بر سر دوستانت، خاکی که بر تو میریزد، یاریتان است در زندگی و درمان دردهای عمیقتان.
در کنار نامهٔ اغیار یادم کرده‌ایتا بدانم بعد از این قدر فرامش‌کاری‌ات
هوش مصنوعی: تو در کنار نامهٔ دیگران یاد من را هم کردهای تا بفهمم بعد از این، چه مقدار به فراموشی سپردن من برایت عادی شده است.
ایدل از آب حیات نامه‌های دوستانبر کناری همچو خس دائم ز بی‌مقداری‌ات
هوش مصنوعی: ای دل، از آب حیات یادنامههای دوستان را کنار بگذار، مانند غباری که دائماً از بیارزشیات دور میشود.
راه قاصد را به مژگان رفت و چشم انتظارعاقبت آورد بهر ما خط بیزاری‌ات
هوش مصنوعی: راهی که پیامآور در پیش گرفته، با مژگان (محبت) هموار شده و چشمان من در انتظار نتیجه و عاقبت این مسیر است. او میآورد پیامی که نشاندهنده جدایی و بیزاری تو از ماست.
مرهم زخم دلم چون لاله غیر از داغ نیستچشم دارم اینقدر دلجوئی از غمخواری‌ات
هوش مصنوعی: زخم دل من مانند یک لاله فقط نشان داغ و درد است و چشمم به آن حد است که از غمخواری و دلجویی تو ناامیدم.
بخت شورم منفعل دارد که با آن بی‌کسیبسته مرهم از نمک هر دم به زخم کاری‌ات
هوش مصنوعی: من بخت شوم و بدی دارم که در این تنهایی و بیکسی، هر لحظه زخم‌های جدیام را با نمک میسازم.
دیدهٔ امید را کردی سفید از انتظاردوستان را خود نبود این چشم از دلداری‌ات
هوش مصنوعی: چشمانت به خاطر انتظار دوستان روشن و امیدواری شده است، اما این چشمها از محبت و دلگرمی تو نیستند.
کشور مهر و وفا بسیار بد آب و هواستتا درین ملکی دلا لازم بود بیماری‌ات
هوش مصنوعی: کشور عشق و وفاداری، سرزمینی است که شرایطش بسیار نامناسب و دشوار است. در اینجا، باید با درد و بیماری عشق و دلباختگی دست و پنجه نرم کنی.
نالهٔ بلبل درین گلزار بس باشد کلیمخاطر گل را چه رنجانی تو هم از زاری‌ات؟
هوش مصنوعی: صدای ناله بلبل در این باغ به اندازه کافی شنیده میشود، پس چرا تو با زاری‌ات دل گل را آزار میدهی؟