غزل شمارهٔ ۱۷۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی ناامیدی و دردهای عاطفی تجربه شده در زندگی است. شاعر از صبوری و سکون در دل خود صحبت می‌کند که به مانند خونابه‌ای مانده است. او به فقدان آرامش و خوشبختی جوانی اشاره می‌کند و lament می‌کند که عمرش در حال گذر است بدون اینکه هیچ پیشرفتی داشته باشد. شاعر همچنین از کینه و خصومت دشمنان‌اش سخن می‌گوید که هنوز در دل دوستانش باقی مانده است. او به جدایی از چیزهای باارزش و دردناک اشاره کرده و می‌گوید که تنها نشانه‌ای از عشق و زیبایی در زندگی‌اش باقی مانده است. در نهایت، او به ناکامی و غم در مجالس شادمانه‌اش اشاره می‌کند که به جای شمع و روشنایی، تنها مهتاب و عواقب سوگوارانه آن باقی مانده است.
زآن همه صبر و سکون ، در دل کفِ خوناب ماندکاروان ما بجای آتش از وی آب ماند
هوش مصنوعی: با تمام صبر و آرامش، در دل ما مانند خوناب باقی مانده است. کاروان ما به جای آتش، از او تنها آب بر جای گذاشته است.
آه اگر آتش بدل زد اشک در کار خودستگر بسوزد خانه خواهد قسمت سیلاب ماند
هوش مصنوعی: اگه اشک به آتش تبدیل بشه، باید بدونی که در اصل خودشه که در حال عمل کردنه. اگر این آتش به خانهای آسیب برساند، باعث میشود که آبوهوای غمانگیز مانند سیلاب بماند.
چشم بر بهبود پیری داشتم آنهم نشدکاروان عمر رفت و بخت ما در خواب ماند
هوش مصنوعی: من همیشه امیدوار به بهبود وضعیت پیری بودم، اما آن هم به وقوع نپیوست. زندگی و زمان از دست رفتند و شانس ما همچنان غافل و بیخبر باقی ماند.
دشمنان از خصمی ما سینه ها پرداختندکینه ما همچنان در خاطر احباب ماند
هوش مصنوعی: دشمنان از آسیبهایی که به ما رساندهاند، دلهایشان پر از کینه شده است، اما کینه ما هنوز در یاد دوستان باقی مانده است.
نفع دارد نوشداروی جهان ناخوردنشمنفعت زین به کزینسان نامی از سهراب ماند
هوش مصنوعی: نوش داروی جهانی که هیچگاه نخورده، برای انسان مفید است، چرا که از سهراب فقط نامی باقی مانده و او نیز حاصل جانش را از دست داده است.
هر چه بود از دل بغیر از نقش ابروی تو رفتعاقبت زین مسجد ویران همین محراب ماند
هوش مصنوعی: در نهایت، هر چیزی که در دل من بود، جز تصویر ابروی تو فراموش شد. اکنون از این مسجد خراب، تنها این محراب باقی مانده است.
شمعهای بزم ما با هم نمی سوزد کلیممجلس ما را شراب آخر شد و مهتاب ماند
هوش مصنوعی: در این جمع، شمعها از هم جدا نمیسوزند و نمیتوانند یکدیگر را روشن کنند. به دنبال لحظاتی خوش و شاداب بودیم که اکنون با آمدن شراب خوشی به پایان رسیده و زیبا به نظر میرسد. ماه نیز به یادگار در جمع ما باقی مانده است.