غزل شمارهٔ ۱۷۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف دردها و حوادث ناگوار زندگی می‌پردازد. شاعر از جدایی و فقدان حرف می‌زند، به طوری که همدردی و محبت در زندگی‌اش کمرنگ شده است. او به مشکلاتی چون زخم‌های عاطفی و ناامیدی از عشق اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که در مسیر زندگی‌اش عملاً هیچ چیز مستحکم و پایداری وجود ندارد. در انتها، شاعر به تاریکی شبها اشاره می‌کند و از خواننده می‌خواهد که در این شرایط سخت، ناامیدی را کنار بگذارد و به خود آرامش دهد، زیرا منابعی برای امید باقی نمانده است.
از هجوم خط دلی باطره پرفن نماندمور چندان شد که آخر دانه در خرمن نماند
هوش مصنوعی: از شدت فشار و حوادث روزگار، دیگر چیزی از دلخوشیها و لذتها باقی نمانده است. آنقدر بر ما مشکلها افزوده شده که حتی دانهای در خرمن خوشبختی هم باقی نمانده است.
مرغ گیرائی ز دام زلف او پرواز کردناوک اندازی آن مژگان صیدافکن نماند
هوش مصنوعی: پرندهای که به دام موهای او گرفتار بود، از آنجا پرواز کرد و دیگر هیچ طعمهای نماند که چشمان زیبا و جادویی او بتواند شکار کند.
بخیه بر زخم دل ما تنگ می گیرد بسیحیف کائین مروت یکسر سوزن نماند
هوش مصنوعی: درد دل ما روز به روز بیشتر میچسبد و جالب این است که دیگر حتی سوزنی هم برای درمان آن باقی نمانده است.
از خط پرگار این خواندم که از سرگشتگیراه حیرت پوید آن پائی که در دامن نماند
هوش مصنوعی: از حرکت پرگار متوجه شدم که پاهایی که در دامن نمیمانند، به دنبال راهی از سرگشتگی و حیرت هستند.
زینهمه باران پیکان زخم را لب تر نشدخشکسال عافیت شد آب در آهن نماند
هوش مصنوعی: با این که باران زیادی باریده، اما زخمها همچنان دردناک و تر نماندهاند. این خشکسالی از نوع عافیت است که باعث شده آب در آهن باقی نماند و از حرکت بایستد.
بسکه در هر گام راه عشق دارد رهزنیغیر خار پا ز سامان سفر با من نماند
هوش مصنوعی: به خاطر مشکلات و موانع موجود در هر قدم از مسیر عشق، هیچکس جز خودم نتوانسته در این سفر همراه من بماند.
بعد ازین تاریکی شبها بخود خوش کن کلیمشکوه کم کن در چراغ اختران روغن نماند
هوش مصنوعی: پس از این، شبهای تاریک را با خودت شیرین کن و از نف complainren کردن بیفزای. در آسمان ستارهها دیگر روغن نمانده است.