تناجی
کلیم

شمارهٔ ۳۲

دریاست کفت سحاب می خیزد ازویعنی سپرت که فتح می ریزد ازو
شمشیر شکست وز مصافش برگشتخرمن دیدیکه برق بگریزد ازو