شمارهٔ ۶۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و دردی که انسان‌ها با آن مواجه هستند می‌پردازد. شاعر بروز عارضه را به سوز و گداز زندگی همه مردم و غم و سیاهی شب تشبیه می‌کند. در انتها، اشاره می‌کند که حتی اگر درد به مسیحا (نمادی از درمان و نجات) ارائه شود، هنوز هم این درد و غم وجود دارد و همه در این وضعیت شریک هستند.
ای عارضه تو عمر کاه همه کسشام المت روز سیاه همه کس
هوش مصنوعی: ای چهره تو مانند عمر بسیاری از افراد، شب سیاه و تاریک همه آنهاست.
تا درد ترا پیش مسیحا گوینددوشینه بچرخ رفت آه همه کس
هوش مصنوعی: اگر درد تو را نزد درمانگر بگویند، شب گذشته همگی آه و ناله کردند.