شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف شخصیتی اشاره می‌کند که در حال سوار شدن به یک شتر است و به طور عمیق خوابش برده است. او در سفر، آنقدر در خواب است که هیچ‌گاه از خواب دیگران یا خواب خود بیدار نمی‌شود. به نوعی، خواب او به مانند تار مویی است که او را به خواب زنده نگه می‌دارد.
بنگی عربی سوار جمازه چرتاز خویش سفر کند به اندازه چرت
هوش مصنوعی: یک مرد عرب سوار بر الاغی، به اندازه خطر سفر خود به خواب رفته است.
هرگز نگسیخت چرتش از چرت دگربستست ز تار مژه شیرازه چرت
هوش مصنوعی: هرگز خوابش از خواب دیگری جدا نمی‌شود، زیرا خوابش به تارهای مژهاش وابسته است و به هم پیوسته است.