شمارهٔ ۱۴ - وله ایضا
هوش مصنوعی: شعر درباره‌ی زیبایی و اهمیت یک مکان خاص است که نشیمن احساس می‌شود. این مکان در هفت اقلیم بی‌نظیر و باشکوه است و به عنوان پناهگاهی برای پادشاهی بزرگ معرفی می‌شود. زیبایی و دلنشینی آن به حدی است که غبار آن به آبروی زمین افزوده می‌شود و قضا و تقدیر در آنجا به بهترین شکل شکل گرفته است. همچنین، این مکان نماد امید و نوید زندگی برای ضعیفان و نیازمندان است. در نهایت، آنجا همچون محرابی است که دعاهای باران آورده می‌شود و همواره مورد توجه زمان و آسمان است.
نشیمن که دید اینچنین دلپذیرکه در هفت اقلیم شد بی نظیر
هوش مصنوعی: آشیانهای که اینقدر زیباست، به گونهای که در کل دنیا بی‌نظیر شده است.
بوسعت جهان همسر او نگشتکه رکن جهان چارو او راست هشت
هوش مصنوعی: علاقه و دلدادگی او به همسرش چنان است که حتی وسعت تمام دنیا هم نمیتواند جایگاه او را در زندگیاش پر کند؛ زیرا وجود همسر او اساس و پایهای است که تمام زندگیاش به آن وابسته است.
مسرت فزا، دلگشا، دلنشینغبار درش آبروی زمین
هوش مصنوعی: خوشحالی و شادی، دل را شاداب و زیبا میکند و مثل غباری است که از در خانهای به زمین مینشیند و باعث جلال و زیبایی آن می‌شود.
قضا ریخت در قالب خشت جانکه حیفست از خاک ترکیب آن
هوش مصنوعی: سرنوشت، جان را در قالبی شبیه به خشت قرار داد و این جای تأسف دارد که این ترکیب از خاک ساخته شده است.
یکی گشت آئینه را پشت و روزبس یکجهت شد بدیوار رو
هوش مصنوعی: یکی آئینه را برگرداند به طوری که تصویرش به دیوار افتاد، زیرا آنقدر به یک سمت نگاه کرد که تصویرش تغییر کرد.
بطاقش زبس رفت صنعت بکارز طاق دل افتاده ابروی یار
هوش مصنوعی: چون از هنر و صنعت به اندازهی کافی کار شده، حالا دل به زیبایی و ابروی یار افتاده و تحت تأثیر آن قرار گرفته است.
گرفتی اگر رونما از سپهرنماندی بچرخ اختر ماه و مهر
هوش مصنوعی: اگر نشان از آسمان دریافت کردهای، دیگر در گردش ستارهها باقی نماندی، پس به دور ماه و خورشید بگرد.
ز نور و صفا در نظر آینه استبرو نقش چین زنگ بر آینه است
هوش مصنوعی: در نور و روشنی، آینه تصویر زیبایی را نشان میدهد، اما بر روی آینه نقش و اثر زنگار وجود دارد که زیبایی را تحتالشعاع قرار میدهد.
درش همچو محراب حاجت رواستکه او از خدا این زظل خداست
هوش مصنوعی: در این مکان، مانند محرابی است که نیازها در آن برآورده می‌شود، چرا که او از خداوند، و این مکان نیز نشانی از رحمت خداوند است.
پناه زمان پادشاه جهانجهانبخش ثانی صاحبقران
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف شخصی میپردازد که در زمان خود، رهبری بزرگ و سلطنتی دارد و به عنوان حمایت و پناه مردم شناخته می‌شود. او به عنوان کسی که بر جهان حکومت میکند و باعث رونق و شکوفایی آن می‌شود، مورد احترام و ستایش قرار میگیرد.
ز خاک درش ذره عالمیستزبستان جاهش فلک شبنمیست
هوش مصنوعی: در خاک درش، ذرهای از عالم وجود دارد و مکانش مثل بهار است که در آسمان، شبنم میبارد.
ز عزت بود کوکبش بر فلکچو بیضه نهان زیر بال ملک
هوش مصنوعی: ستارهاش به خاطر بزرگی و عزت، مانند تخممرغی پنهان زیر بال ملک است.
بعهدش چنان عالم آراسته استکه خار از چمن رونما خواستست
هوش مصنوعی: به راستی که او چنان جهانی را زینت بخشیده است که حتی خارها در میان چمن خود را نمایان میکنند.
بعهدش ضعیفان چنان سرفرازکه رشته زگوهر کند احتراز
هوش مصنوعی: ضعیفان به عهد خود چنین با افتخار هستند که حتی از گوهر خود محافظت میکنند.
امید از درش بیطلب حاصلستطلب چیست چون تشنه بر ساحلست
هوش مصنوعی: امید به خودی خود و بدون درخواست به سراغ ما میآید، بنابراین نیازی به جستجو و طلب کردن آن نیست، چون مثل کسی است که در ساحل نشسته و تشنه است؛ او به آب نزدیک است، اما نمیداند که فقط باید به آن نزدیکتر شود.
همیشه درش باد عالم مآبوزو زنده عالم چو ماهی زآب
هوش مصنوعی: همیشه در قلب او، عطر و زیبایی عالم وجود دارد و او مانند ماهیای است که در آب زندگی میکند.