شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسی عمیق درباره عشق می‌پردازد. شاعر می‌گوید عشق او به معشوق نه تنها درمان دردهایش است، بلکه فراتر از هر خواسته‌ای است. او این عشق را نه تنها از ابتدای وجودش احساس کرده، بلکه می‌داند که این عشق تا ابد در زندگی‌اش ادامه خواهد داشت.
عشقت که دوای جان این دلریش استز اندازهٔ هر هوس پرستی بیش است
هوش مصنوعی: عشق تو تنها راه درمان دل شکستهام است و این عشق از هر خواهش و تمایل دنیوی قویتر و بیشتر است.
چیزی است که از ازل مرا در سر بودکاری است که تا ابد مرا در پیش است
هوش مصنوعی: چیزی بوده که از زمانهای خیلی دور در ذهن من بوده و کاری وجود دارد که تا پایان عمرم به آن مشغول خواهم بود.