شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به عشق و امید عشق‌ورزانه اشاره می‌کند و از عاشقان می‌گوید که همانند او در انتظار و امید به محبوب خود هستند. همچنین، او از حسادت و دشمنی برخی نامناسب نسبت به خود سخن می‌گوید، که مانند شب‌پرندگان هستند که از نور خورشید بیزارند. به طور کلی، این شعر بیانگر عشق، امید و دشمنی است.
عشاق که ماه عالم جاویدندمانندهٔ من شوند در امیدند
هوش مصنوعی: عاشقانی که همیشه در روشنایی و زیبایی مانند من زندگی میکنند، همیشه امیدوارند.
گشتند مرا دشمن ازین مشتی دونچون شبپرگان که دشمن خورشیدند
هوش مصنوعی: دشمنان من از میان افرادی پست و بیارزش آمدهاند؛ مانند شبپرندگانی که به خورشید دشمنی میورزند.