شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حالتی از سرخوشی و بی‌خوابی است. شاعر می‌گوید که نه از نوشیدنی‌ای استفاده کرده که هوشیار شود و نه مستی دارد که دوباره به حالت عادی برگردد. او درخواست می‌کند که یک جام از زیبایی و جلال خداوند به او داده شود تا از وجود و عدم دنیا دل‌زده و جدا شود.
ز آن باده نخورده ام که هشیار شومو آن مست نیم که باز بیدار شوم
هوش مصنوعی: من نه آنقدر از باده نوشیدهام که به حالت هوشیاری برگردم و نه آنقدر مست هستم که بتوانم دوباره به حالت بیداری برسم.
یک جام تجلی جلال تو بسمتا از عدم و وجود بیزار شوم.
هوش مصنوعی: یک لیوان از زیبایی و عظمت تو بنوشم تا از کفر و ایمان دل‌زده شوم.