شمارهٔ ۶۵
هوش مصنوعی: شعر به ماجراهایی اشاره دارد که در روزهای آینده مقدسان خاکی به صورت روحانی و بی‌بدن می‌آیند و در پوست و جسم خود زندگی می‌کنند. این تصویر هم‌چنین به خاطر خون و غم موجود در دل‌های افراد اشاره دارد، و این‌که شاعر از خاک مسیر خود برمی‌خیزد و به یاد معشوقش می‌افتد.
فردا که مقدسان خاکی مسکنچون روح شوند راکب مرکب تن
هوش مصنوعی: روز آینده، زمانی که انسانهای مقدس و بافضیلت به حالت روحانی بدل شوند، مانند ارواحی خواهند شد که سوار بر کالبد جسمانی خود هستند.
چون لاله به خون جگر آلوده کفناز خاک سر کوی تو بر خیزم من.
هوش مصنوعی: من همچون لالهای که به خون دل رنگین شده، از خاک در خیابان تو برمیخیزم.