شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار از انسان می‌خواهد که از دنیا دل بکند و آن را بی‌ارزش بداند. او تاکید می‌کند که عمر خود را نباید به غفلت گذراند و در هر لحظه باید از خواسته‌های خداوند پیروی کرد. همچنین به زاهدان ظاهری اشاره می‌کند که دنیا را به دین خود می‌فروشند، در حالی که این کار فقط به ضررشان است و سودی ندارد. در کل، پیام کلی این شعر دعوت به رهایی از تعلقات دنیوی و تمرکز بر معنویت و رضایت الهی است.
دل بر کن از جهان و جهان را گذشته دانز آن بیش عمر خود تو به غفلت بمگذاران
هوش مصنوعی: دل خود را از دنیای مادی جدا کن و به این فکر کن که این دنیا ارزش زیادی ندارد، زیرا زمانی را که به بیخبری و غفلت میگذرانید، از دست میدهی.
در هر نفس مکوش خلاف رضای اوخواهی که جان بری به سلامت ازین میان
هوش مصنوعی: در هر لحظه تلاش کن تا برخلاف خواسته او عمل نکنی؛ اگر میخواهی جانت در این میان به سلامت بماند.
بیچاره زاهدان مزور که می خرنددنیا به دین، که سود ندارد بجز زیان
هوش مصنوعی: بیچارهاند کسانی که به ظاهر زاهد و دیندار هستند و برای به دست آوردن دنیا از اصول دینی خود دست میکشند. این عمل برای آنها جز زیان چیزی در پی نخواهد داشت.