شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: در این شعر، مرغی سخن‌گو به آشیانه‌ای از جان خود می‌سازد و در باغ خرد، امکانات و توانایی‌های خود را می‌یابد. این مرغ به دنبال درخت دل است که از آن، شاخ زبان را به دست آورد. به عبارتی، بیان می‌کند که با آگاهی و خرد، می‌توان به عمق احساسات و تفکرات دست یافت و آن‌ها را به زبان آورد.
مرغی است سخن که آشیان ساخت ز جاناو را همه در باغ خرد یافت توان
هوش مصنوعی: سخنی وجود دارد که از دل و جان فردی پرورده شده و مانند پرندهای در باغ خرد و دانایی لانهای ساخته است.
در باغ خرد درخت دل جوید از آنکاید ز درخت دل سوی شاخ زبان
هوش مصنوعی: در باغ دانش، دل مانند درختی است که میخواهد برکات و ثمرات را از آن بگیرد؛ و از درخت دل تا به شاخه زبان میرسد.