شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و ارادت به معشوق اشاره دارد. شاعر با بیان اینکه مقام و منزلت او در آستانه معشوق است، از خوشی و لذت در بزم عشق صحبت می‌کند. او تأکید می‌کند که اگر دیگران او را کمتر از خاک می‌دانند، این فقط نشان‌دهنده اهمیت و احترام اوست. همچنین، شعر به حرمت و قدردانی از می‌خانه و می‌نوشی اشاره دارد که در آن، زاهدان ممکن است چیزی را حرام بدانند، اما او به عشق و می‌خانه به عنوان مقدس‌ترین مکان اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر با تأکید بر اینکه عشق و احترام او تا حدودی بالاتر از سلطنت است، نشان‌دهنده عظمت روح و احساسات انسانی است.
تا خاک آستانه جانان مقام ماستدر بزم عیش جرعه راحت به جام ماست
هوش مصنوعی: ما در کنار سرزمین محبوبمان قرار داریم و در میان جشن و شادی، لذت را در جرعهای نوشیدنی مییابیم.
گفتی: فلان به کوی من از خاک کمتر استاین هم چو بنگری سبب احترام ماست
هوش مصنوعی: تو گفتی که چیزی در کوی من از خاک هم بیارزشتر است، اما اگر به آن نگاه کنی، میتوانی بفهمی که ما به خاطر همین موضوع احترام و ارزش قائل هستیم.
زاهد حرام گفت می لعل را، بلیما زائریم و میکده بیت‌الحرام ماست
هوش مصنوعی: زاهد میگوید که نوشیدن شراب حرام است، اما ما درواقع زائرانی هستیم و میکده ما مانند کعبه مقدس است.
تا بر درش به خاک مذلت نشسته‌ایمسلطان چار بالش گردون غلام ماست
هوش مصنوعی: ما برای رسیدن به در آن شخص بزرگوار، در وضعی پست و ذلتبار نشستهایم، در حالی که سلطان آسمانها نیز خدمتگزار ماست.
روی چو زر به خاک درش تا نهاده‌ایمدر ملک عشق سکه شاهی به نام ماست
هوش مصنوعی: چهرهات که مانند طلاست، بر خاک درگاهت گذاشتهایم، زیرا در سرزمین عشق، دلهای عاشق به نام ما ارزشمندند.