شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: در این شعر، عید فرامی‌رسد و زیبایی‌ها به سوی مجلس و می‌رخی می‌روند. در حالی که ددردمندان در جستجوی راه به دنبال آنها هستند. آفتاب اگرچه به تنهایی می‌تابد، اما آنهایی که با او می‌روند، پیام‌آوران جان هستند. پری‌رویان همانند گل و سنبل با زیبایی خاص خود می‌روند و حالتی آشفته دارند. کسانی با صدای شاد و ناله نی به مراسم می‌روند. همچنین، شعری درباره رفتن یک شاه از کویش به سبب سردی رقیب و بلبلانی که در موسم دی از بوستان می‌روند، بیان می‌شود.
عید شد، خوبان به عزم مجلس و می می‌رونددردمندان راه می‌پرسند و از پی می‌روند
هوش مصنوعی: این روز عید است و نیکوکاران به سوی جشن و میخانه می‌روند. در حالی که افرادی که گرفتار درد و رنج هستند، از آنها مسیر را می‌پرسند و به دنبال بهبود حال خود هستند.
گر به گشتی می‌رود، تنها خوشست آن آفتابقاصد جان منند آنها که با وی می‌روند
هوش مصنوعی: اگرچه در سفر میرویم، تنها نور خورشید که پیامآور جان من است، خوشحال است از همراهی آنها که با او میآیند.
چون گل و سنبل پری‌رویان ز آب و تاب میطره‌ها آشفته و رخساره در خوی می‌روند
هوش مصنوعی: زیبایی و لطافت دختران مانند گل و سنبل است، چهرههای mereka در حالتی از سرمستی و لذت به وضوح نمایان شده و موهایشان نامنظم و آشفته به نظر میرسد.
آنکه می‌رفتند با تکبیر و قامت، این زمانبا نوای ارغنون و ناله نی می‌روند
هوش مصنوعی: افرادی که قبلاً با صدای تکبیر و حالتی بلند به پیش می‌رفتند، اکنون با نوا و آواز نی و نالهای متفاوت حرکت میکنند.
می‌رود شاهی ز کویت از دم سرد رقیببلبلان از بوستان در موسم دی می‌روند
هوش مصنوعی: شاهی از کوی تو می‌رود و رقیب، بلبلان را در بهار و در هوای سرد فصل زمستان از باغ دور میکند.