شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به موضوع عشق و جدایی می‌پردازد. اشاره می‌کند که افرادی که به دنبال ایجاد جنگ و درگیری هستند، به دنبال کشتن او هستند. دل‌هایی که از درد عشق آشفته شده‌اند، در جستجوی آرامش و زیبایی هستند. وقتی محبوبی با جذبه و کمال خود ظاهر می‌شود، دیگران از شرم او به دنبال فرار و گریز هستند. همچنین به کسانی اشاره می‌کند که با زیبایی و طراوت خاصی، دیگران را تحت تأثیر قرار می‌دهند و در نهایت به هجران و درد آن حاکم عشق اشاره دارد که در جستجوی انتقام یا رستاخیز است. این شعر نشان‌دهنده تناقضات زیبایی، عشق و درد جدایی است.
بتان که شیوه جور و ستیز می‌جویندز بهر کشتن ما تیغ تیز می‌جویند
هوش مصنوعی: بتهایی که به دنبال ظلم و ستیز هستند، برای کشتن ما به دنبال تیغ تیزی میگردند.
دلی که می‌شود از درد عشق سرگرداندر آن دو سلسله مشک‌بیز می‌جویند
هوش مصنوعی: دل‌هایی که از درد عشق آشفته و سرگردان هستند، در آن به دنبال دو رشته موهای مشکین و خوشبو میگردند.
چو تو کرشمه‌کنان می‌رسی، دگر خوبانز شرم روی تو راه گریز می‌جویند
هوش مصنوعی: زمانی که تو با آن زیبایی و ناز خود وارد میشوی، دیگران از روی شرم از تو دوری میکنند و به دنبال راه فراری میگردند.
کسان که طره شمشاد می‌زنند گرههلاک فاخته صبح‌خیز می‌جویند
هوش مصنوعی: افرادی که با زیبایی و لطافت خاصی موهای خود را میبندند، در جستجوی نابودی یا گرفتاری پرندهای هستند که صبح زود به آوازخوانی می‌پردازد.
به تیغ هجر تو شاهی نه آن شهید بلاستکه خون او به گه رستخیز می‌جویند
هوش مصنوعی: شهادت و فراق تو از مرگ و رنجی که بر من میگذرد، فراتر است؛ او کسی نیست که در میدان جنگ کشته شده و خونش در روز قیامت طلب می‌شود.