شمارهٔ ۸۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف لحظه‌ای ویژه و شگفت‌انگیز می‌پردازد که در آن محبت و جذبه الهی حاکم است. شاعر به اهمیت مقام و جایگاه محبّت در آن لحظه اشاره می‌کند و به زوال قدرت و سلطنت مغان و شیخ‌ها هشدار می‌دهد. او همچنین به این نکته می‌پردازد که در آن مقام، همه انسان‌ها توانایی خود را به نمایش می‌گذارند، اما پذیرش از جانب خداوند محدود است. در نهایت، شاعر از سادگی و بی‌ارزشی سلطنت دنیایی سخن می‌گوید، زیرا حتی اگر پادشاهی در صندلی سلطنت قرار گیرد، سگان نیز اطراف او وفادار خواهند بود.
شبی که کوی تو ما را مقام خواهد بودزمانه تابع و گردون به کام خواهد بود
هوش مصنوعی: در شبی که در کوی تو باشیم، آن زمان همه چیز در اختیار ما خواهد بود و دنیا و زمان به نفع ما خواهند چرخید.
زوال دولت پیر مغان مجو ای شیخکه ظل عالی او مستدام خواهد بود
هوش مصنوعی: از دست دادن قدرت و موقعیت پیر مغان را جستجو نکن ای شیخ، زیرا سایهی پرعظمت او همچنان پایدار خواهد بود.
همه بضاعت خود عرضه میکنند آنجاقبول حضرت او تا کدام خواهد بود
هوش مصنوعی: همه افراد آنجا تلاش میکنند تا بهترین و گرانبهاترین داشتههای خود را ارائه دهند تا ببینند کدام یک مورد قبول واقع خواهد شد.
کنون که جان جهانی، کرشمه ای میکنمگو که دولت خوبی مدام خواهد بود
هوش مصنوعی: حالا که تو دیگران را به سوی خود جذب میکنی و جذابیتی خاص داری، نباید گفت که همیشه خوشبختی و خوبی در دسترس خواهد بود.
سریر سلطنت ار جا دهند شاهی راسگان آن سر کو را غلام خواهد بود
هوش مصنوعی: اگر بر سر تخت سلطنت، جایگاهی برای پادشاهی فراهم شود، حتی سگها هم آنجا را به عنوان خدمتگزار میپذیرند.