شمارهٔ ۱۳۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس شادی و رضایت در میانه غم و فقدان است. شاعر از وصل به معشوق و ارتباط با او خوشحال است و حتی اگر در شرایط سختی باشد (مانند بی‌نصیب بودن از جام باده)، باز هم شکرگزار است. او با وجود جدایی از معشوق و مشکلاتی که دارد، به طور خاصی از حال خود راضی است و این نشان‌دهنده عمق احساسات و وابستگی او به معشوق است. شاعر همچنین به این اشاره می‌کند که مقام قرب و کرامت برای دیگران است، اما او با وجود رانده شدن از درگاه معشوق، همچنان در خوشی به سر می‌برد.
ما از حریم وصل تو با خاک در خوشیمگر جام باده نیست، به خون جگر خوشیم
هوش مصنوعی: ما از اینکه به محبت تو تعلق داریم و در نزدیکی تو هستیم خوشحالیم، حتی اگر شراب نباشد و فقط با درد دل شاد باشیم.
سامان ما مجو، که در این غصه شاکریمتدبیر ما مکن، که چنین بیخبر خوشیم
هوش مصنوعی: به دنبال سامان و نظم نباش، چون ما در این غصه راضی و شاکریم. تدبیر و برنامهریزی نکن، زیرا ما در این ناآگاهی به خوبی و خوشی زندگی میکنیم.
خون خورده ایم دوش و خرابیم بامداددیگر مده شراب دمادم، که سر خوشیم
هوش مصنوعی: ما دیروز شب را با غم و رنج گذراندیم و حالا در صبح بیداریم و خراب و مست هستیم. نکنید امروز دوباره شراب به ما دهید، چون دوباره شاداب و سرحال هستیم.
جان از برای تحفه جانان بود عزیزغافل گمان برد که بدین مختصر خوشیم
هوش مصنوعی: جان من به خاطر هدیهای از محبوب ارزشمند است، اما غافل از اینکه به این مقدار کم باید خوشحال باشم.
شاهی، مقام قرب و کرامت رقیب راستما را که رانده اند، ز بیرون در خوشیم
هوش مصنوعی: ما در خوشی هستیم که رقیب ما، که از مقام و نزاکت شاهی برخوردار است، از جمع ما رانده شده است.