شمارهٔ ۱۶۶ - استقبال از کمال خجندی
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حساسیت و درد عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که تا زمانی که گرفتار غم عشق نشده‌ای، نمی‌توانی عمق رنج و درد را درک کنی. او تأکید می‌کند که حتی اگر دل تو را بشکافند، باز هم نمی‌توانی تمامی دردها و مشکلات عشق را احساس کنی. شاعر به سرگردانی دل در جستجوی عشق واقعی اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر در این مسیر نروی، ممکن است دیگر موفق به یافتن آن نشوید. در پایان، شاعر از مخاطب می‌خواهد تا هر چه سریع‌تر به عشق خود بپردازد، زیرا ممکن است دیگر نتواند آن را پیدا کند.
تا دل به غم عشق گرفتار نیابیدر خیل سگان در او بار نیابی
هوش مصنوعی: تا وقتی که دل به غم عشق مبتلا نشوی، در جمع شادمانهی دیگران هم احساس راحتی نخواهی کرد.
گر باز شکافی دل صد پاره ما راصد داغ بلا یابی و آزار نیابی
هوش مصنوعی: اگر دل ما را بشکافی و اجزای آن را بررسی کنی، به جای آنکه آرامش پیدا کنی، فقط زخمها و دردهای زیادی را خواهی دید.
گر همچو صبا عرصه آفاق بگردیدر روضه او یک گل بی خار نیابی
هوش مصنوعی: اگر مانند باد صبا در جهان بگردی، در باغ او هیچ گلی بدون خار نخواهی یافت.
عشقت بسوی دوست عنان میکشد ای دلبشتاب، که لایقتر از این کار نیابی
هوش مصنوعی: عشق تو به دوست، تو را به تلاش وادار می‌کند. ای دل، سریع‌تر حرکت کن، چرا که هیچ کار و فرصتی بهتر از این پیدا نخواهی کرد.
دریاب دمی شاهی دلخسته خود راترسم که بجوییش و دگر بار نیابی
هوش مصنوعی: لحظهای را در نظر بگیر که دلشکستهای را دریابی، چون ممکن است دیگر هرگز نتوانی او را بیابی.