شمارهٔ ۱۶۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مفهوم عشق و هجران می‌پردازد و می‌گوید که تا وقتی درد جدایی را تجربه نکرده‌اید، نمی‌توانید لذت وصال معشوق را حس کنید. او به اهمیت فدای عشق اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که اگر واقعاً عاشق هستید، باید برای به دست آوردن دلخواه‌تان رنج بکشید. همچنین، شاعر از احساس غم و حسرت سخن گفته و می‌گوید که عشق واقعی و دردناک به سادگی به دستیابی به معشوق نمی‌انجامد و باید در این راه صبر و استقامت داشته باشید.
دلا تا ذوق هجران در نیابیز باغ وصل جانان بر نیابی
هوش مصنوعی: ای دل، تا زمانی که طعم جدایی را نچشیدهای، هرگز لذت باغ وصال محبوب را نخواهی چشید.
اگر در راه جانان جان ببازیتمنای دل از دلبر نیابی
هوش مصنوعی: اگر برای رسیدن به معشوق جان خود را فدای او کنی، هرگز آرزوها و خواستههای قلبیات را از محبوب نخواهی گرفت.
برغم من مکش بر دیگران تیغکه چون من کشتنی دیگر نیابی
هوش مصنوعی: به خاطر من به دیگران آسیب نزن، زیرا کسی را مانند من پیدا نخواهی کرد که اینگونه منزجر کننده باشد.
هوس داری چو شمع این سوز، لیکنگر این سررشته یابی، سر نیابی
هوش مصنوعی: تو آرزوی سوز و شوقی همچون شمع را داری، اما اگر به حقیقت و درک عمیقتری از این احساس برسی، ممکن است دیگر نتوانی به آن سرشت اولیه بازگردی.
متاب از کوی جانان روی، شاهیاگر یابی مرادی ور نیابی
هوش مصنوعی: از جستجوی کوی محبوب خود دست برندار، حتی اگر به مقام و ثروت دست یابی، باز هم خوشبختی واقعی را نخواهی یافت.