شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به این نکته اشاره دارد که از این پس باید به دنبال عزلت و تنهایی باشد، چرا که زمانه برخوردار از بدی و فریب است. او به نوعی از افراد باهوش اشاره می‌کند که در این دنیای پر از فریب، نباید در کنار افرادی بی‌اعتبار و ناپایدار قرار گیرند. به معنای دیگر، بهتر است از معاشرت با کسانی که موجب آزار و نارضایتی هستند، دوری کنند.
دلا زین پس چو عنقا عزلتی جویکه زال دهر بد مهر است و شوخی
هوش مصنوعی: ای دل، از این به بعد مانند پرندهٔ افسانهای، به یک خلوت و تنهایی روی بیاور؛ زیرا دنیا به دل خوشی ندارد و پر از بیمحلی است.
کسی را مرغ زیرک خوان در این باغکه ننشیند کلاغش بر کلوخی
هوش مصنوعی: در این باغ، تنها کسی را میتوان باهوش و زیرک نامید که از نشستن کلاغ بر روی کلوخ، آسیب نبیند.