شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره درد و عذاب ناشی از جدایی و فراق است. شاعر از شدت ستم و بی‌رحمی‌های زندگی شکایت می‌کند و به ناامیدی خود اشاره دارد. او با وجود این که فریاد می‌زند و ناله می‌کند، نمی‌داند آیا کسی به صدایش گوش می‌دهد یا نه، و امیدوار است که شاید ناله‌اش بتواند به کمکش بیاید.
بر من ز فراق چند بیداد رسد؟تا چند ستم بر دل ناشاد رسد؟
هوش مصنوعی: چقدر باید ظلم و بیعدالتی را تحمل کنم؟ تا کی باید در دل غم و اندوه زندگی کنم؟
فریاد کنم چو نشنوی ناله زارشاید که مرا ناله بفریاد رسد
هوش مصنوعی: اگر من فریاد بزنم و تو صدای زاری من را نشنوی، شاید نالهام به کمکم بیاید و به من کمک کند.