شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: این متن می‌گوید که عشق به دنیا و دلبستگی به آن، منبع همه‌ی خطاهاست و نباید فکر کنیم که این دلبستگی، عطا و بخشش است. چرا که عطا واقعی باید پایدار و ابدی باشد، و چیزی که زودگذر است نمی‌تواند عطا باشد. اگر کسی بخواهد بگوید این دلبستگی دنیا عطاءست، او درک صحیحی ندارد. همچنین، باید از دوستی با چنین افرادی اجتناب کرد، زیرا این دلبستگی به دنیا اشتباه است.
حب دنیا راس آمد کل خطاءتا نه پنداری که این باشد عطاء
هوش مصنوعی: عشق به دنیا باعث میشود که تمام اشتباهات به وجود آیند، پس گمان نکن که این چیزی است که به تو هدیه داده شده است.
کی عطا باشد که باشد بی بقابی بقا را تا نگوئی خود عطاء
هوش مصنوعی: کسی که بخشش کند بیاندیشه و بدون هدف باقی نمیماند. این نوع بخشش را نمیتوان فهمید مگر اینکه خود را در آن تجربه کنی.
با قلیل الفهم گر گوید کسیاین عطا هرگز مگو، باشد خطاء
هوش مصنوعی: اگر کسی به آنهایی که فهم کمی دارند بگوید که این نعمت را هرگز نباید گفت، بهتر است که از آن بپرهیزد، زیرا ممکن است اشتباه کند.
بسته دل با وی نشاید مطلقابستگی دل با خطا باشد خطاء
هوش مصنوعی: دل را نباید به کسی که خطا و اشتباه دارد، وابسته کرد. ارتباط عاطفی با چنین فردی به هیچ وجه مناسب نیست.
یار با وی دوستی هرگز مکنلا تقل هذا عطا الا خطاء
هوش مصنوعی: هرگز دوستی با او نکن، زیرا این را نگو که این هدیه است، بلکه این یک اشتباه است.