شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت حقیقت و ارتباط با خداوند اشاره می‌کند. او می‌گوید که يکتا حقیقت و قبله واقعی، محبت و توجه به خداست و تنها در آن جهت می‌تواند حرکت کند. او دل خود را به مسجد الحرام و شوق به حقیقت متوجه می‌کند و توصیه می‌کند که از قوانین ظاهری خارج نشود، مگر اینکه از اسرار باخبر باشد. در پایان، شاعر به این نکته می‌رسد که هر کس برای خود قبله‌ای دارد و آنچه مهم است این است که به حقیقت نزدیک شود.
چو اینما تولوا شد قبلهٔ حقیقتجهتی دگر ندارم جز صاحب حقیقت
هوش مصنوعی: هر جا که روی، توجه به حقیقت است و من جز راه نمای حقیقت گام دیگری برنمیدارم.
دل مسجد الحرام یقین قبلهٔ من استشوق دگر ندارم جز شوقت حقیقت
هوش مصنوعی: دل من یقیناً قبلهام، در دل مسجد الحرام است. دیگر شوقی غیر از عشق تو ندارم.
بیرون منه قدم ز شریعت محمدیگر عارفی تو محرم اسرار الحقیقت
هوش مصنوعی: اگر عارف و آگاه به حقیقت هستی، از اصول و قوانین دین محمدی خارج مشو.
باهُو بذکر هُو هُو دائم تو شُغل دارهُو هُو بکن تُو هُو هُو های حق حقیقت
هوش مصنوعی: در ذکر و یاد او همیشه مشغول باش و به حقیقت وجود او توجه کن.
ای یار قبله هرکس دارد به قدر خویشتو قبله همان کن، کو قبلهٔ حقیقت
هوش مصنوعی: ای محبوب، هر کس برای خود معبودی دارد که به اندازهی خود اوست. تو هم معبود اصلی و حقیقت را بشناس و به همان اندازه برای او ارزش قائل شو.