شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع خودپرستی و اثرات منفی آن می‌پردازد. شاعر به شخصی می‌گوید که باید خودش را از خودپرستی رها کند و به واقعیات زندگی توجه کند. او تأکید می‌کند که خودپرستی باعث دردسر و مشکلات زیادی می‌شود و از او می‌خواهد که به عمق این نکته فکر کند و به آن پی ببرد. شاعر با دعوت به تفکر و توجه به واقعیات، می‌خواهد که فرد از رفتارهای ناپسند خود مشکلی را حل کند.
خود پرستی را ندانی ای پسرهان ز کس صوفی تو نشنیدی مگر
هوش مصنوعی: ای پسر، اگر نمیدانی خودپرستی چیست، پس چرا از کسی که صوفی است چیزی نشنیدهای؟
سر آن را بر تو واضح میکنمزود باش از من شنو نیکو نگر
هوش مصنوعی: من به زودی نکات مهمی را برایت روشن میکنم، پس بهتر است به دقت گوش کنی و با دقت بنگری.
خود پرستی این همه افعال توجامه نو پوشیده دستار سر
هوش مصنوعی: خودپرستی تو با ظاهری زیبا و جدید خود را نشان میدهد.
بنگری بر کتف خود چون پیش پساین همه فعل بد آرد درد سر
هوش مصنوعی: به خودت نگاه کن و ببین که چقدر کارهای بد انجام دادهای که حالا برایت مشکلات و زحمت به وجود آورده است.
حل بکن این نکته را در جان خویشگفتهٔ این یار فی الواقع نگر
هوش مصنوعی: این نکته را در درون خود بررسی کن، زیرا این دوست حقیقتاً حقیقتی را بیان کرده است.