شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به این موضوع اشاره دارند که انسان باید به درون خود و روحانیتش توجه کند به جای آنکه تنها به ظواهر و لباس خود بپردازد. خودپرستی و غرور ناشی از توجه به ظاهر باعث غفلت از درون می‌شود. برای آسودگی خاطر و رسیدن به حال خوب، باید با تقوا و حیا زندگی کرد و از زینت‌های دنیوی دوری گزید. در نهایت، اگر می‌خواهی به دیگران نزدیک شوی و محبتی بزرگ را تجربه کنی، باید به سادگی و خود را مانند صوفیان پوشاندی.
خود پرستی چون ندانی بی خبررو ردای خویش را بر خود نگر
هوش مصنوعی: اگر به خودپرستی دچار هستی و نمیدانی، بیخبر به خودت نگاه کن و ببین چطور با پوشش و رفتار خود، به خودت توجه میکنی.
جامه را پوشیده ای بهر هواکس نمی بیند بتو صافی نظر
هوش مصنوعی: تو برای زیبایی خود لباس پوشیدهای و هیچکس نمیتواند با منطق و وضوح به تو نگاه کند.
پوشش خود را بجز تقوی مکنبا حیا و زیب و زینت خود نگر
هوش مصنوعی: جز تقوا هیچ چیز دیگری را به عنوان پوشش خود قرار نده و به زیبایی و تزئینات ظاهری دلت را خوش نساز.
گر همی خواهی شوم آسوده حالرو ردای دور کن باخود مبر
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی آرامش روحی داشته باشی، باید از بار سنگین و نگرانیهایت جدا شوی و آنها را با خود نبر.
یار گر خواهی لباس مقبلانرو چو صوفی شو لباس صوف بر
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی محبوب را به دست آوری، باید مانند یک صوفی زندگی کنی و از دنیای ظاهری فاصله بگیری.