شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر اهمیت عشق و فداکاری در راه معشوق است. شاعر می‌گوید که برای رسیدن به معشوق و دیدن جمال او، باید از دنیای مادی و خودخواهی‌ها دست برداریم و خود را فدای عشق کنیم. اگر دل‌تنگ و غیرمستعد باشیم، هرگز نمی‌توانیم زیبایی‌های عشق را ببینیم. در نهایت، او تأکید می‌کند که جان خود را باید به عشق معشوق بسپاریم و از چیزهای بی‌ارزش دنیا بگذریم.
نهایت نیست راه عشق را یارتو یک روباش دست ازکار بردار
هوش مصنوعی: راه عشق پایانی ندارد، اما یار تو تنها یک خواب است، پس از کار کردن دست بردار.
فنا کن خویش را در راه جانانچه کار آید ترا این درم و دنیار
هوش مصنوعی: خودت را در عشق و راه محبوب فدای کن، زیرا این دنیا و مال و ثروت هیچ سودی برایت نخواهد داشت.
اگر یک دل نباشی در طریقشنه بینی روی او هرگز درین دار
هوش مصنوعی: اگر در راه عشق یک دل نباشی، هرگز نمیتوانی زیبایی او را ببینی و در این دنیا هیچ چیزی از او نخواهی یافت.
و فی الکونین کی بیند جمالشفدا کن جان بگرد زلف آن یار
هوش مصنوعی: در این دنیا، جمال او را ببین و جان خود را فدای زیبایی و زلف آن یار کن.
دریغ از وی چه داری پاره زر راتو خاصه جان خود با یار بسپار
هوش مصنوعی: ای کاش نمیدانستی که ارزش واقعی چیست! تو به راحتی جواهر نفیسی را به دست کسی دادهای که شایستهاش نیست، در حالی که این جواهر چیزی نیست جز جان خودت.