شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و حالت‌های ناشی از آن است. شاعر از بازی عشق و شور و نشاطی که از آن به دست می‌آورد سخن می‌گوید. او به میدان عشق می‌رود و در آنجا خود را غرق در لذت و مستی می‌بیند. شاعر به طور خاص به کنش‌ها و حس‌های خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که با عشق، از دنیای مادی و هستی خود فاصله می‌گیرد. در کل، این شعر توصیفی زیبا از شعف و سرخوشی ناشی از عشق و رهایی از قید و بندهای زندگی است.
به بازی عشق می‌بازم، سر بازار سر بازمره مردان صفا سازم، سر بازار سر بازم
هوش مصنوعی: در بازی عشق شکست میخورم و در این بازار، با تمام وجودم تلاش میکنم تا در کنار مردان با صفا قرار بگیرم.
به میدان اسپ تازم، توئی واقف نه از رازمچنین نازیست می نازم، سر بازار سر بازم
هوش مصنوعی: در میدان عرصهی زندگی وارد میشوم، اما تو از دلایل و اسرار من آگاه نیستی. به همین خاطر با زیبایی و فخر رفتار میکنم، مانند کسی که در بازاری پر از تماشاچیان قرار دارد.
زجام عشق می خودرم، ز هستی خویش خود مردمسعادت گوی خود بردم، سر بازار سر بازم
هوش مصنوعی: از جام عشق مینوشم و از وجود خود گذشتهام. بهدنبال خوشبختی هستم که آن را از دست دادهام و در بازار زندگی همچنان در جستجوی آن هستم.
بمستی از چنان مستم، ز عالم دست خود شستمز شوق جان چنان مستم، سر بازار سر بازم
هوش مصنوعی: من از شوق و شادی به حدی مست و سرمستم که دیگر از دنیا و همه چیز بیخبرم. مثل یک باز در میان مردم پرواز میکنم و آزادانه زندگی میکنم.
منم یاری چنان مستم، ز این و آن همه رستمکمر خود را چنان بستم، سر بازار سر بازم
هوش مصنوعی: من به قدری سرمست و شاداب هستم که احساس میکنم قدرت و شجاعت یک رستم را دارم. در این حالت، با اعتماد به نفس و استقامت در برابر چالشها ایستادهام و آمادهام تا با تمام وجود به میدان بروم.