شمارهٔ ٧۴ - وله

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به سفر شاه جمشید اشاره می‌کند که پرچم خود را به نشانه پیروزی برافراشته است. او به فرمان پادشاه، به سفر می‌رود و در این مسیر به دنبال کشف واقعیت‌هایی است که تنها شنیده است. شاعر از وضعیت خود و ناامیدی‌اش صحبت می‌کند و می‌گوید که اگر شاه فردوس سیر شده، نباید از نظر کرم و بخشش نقصان ببیند. او در نهایت از شاه درخواست می‌کند که اگر ممکن است، به بیچارگی‌اش رحم کند و به او کمک کند، چرا که او تنها به دعا و التماس پرداخته است. شعر با اشاره به اهمیت بخشندگی و دادگری شاه به پایان می‌رسد.