شمارهٔ ١٣۵ - وله ایضاً
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ارباب خود، شاه آصف، که نماد جلال و عظمت دولت و دین است، درخواست توجه و محبت دارد. او خواهان این است که شاه در پرتو مهر و علمش، از حال او بپرسد و به وضعیتش توجه کند. شاعر با اشاره به مقام بلند شاه، تاکید می‌کند که او باید در نظر دیگران در سایه نور خورشید ملک و دین باشد. در نهایت، شاعر ابراز می‌کند که بدون توجه شاه، حال او به بدی می‌گراید و دنیا بدون وجود او بی‌معناست.
یا رب چه موجبست که دستور شه نشانوالا جلال دولت و دین آصف زمان
هوش مصنوعی: پروردگارا، چه چیزی باعث شده که فرمانروای بزرگ و دارای شکوه و جلال، آصف زمان باشد.
مهر سپهر دانش و جان و جهان فضلحامی ملک و ملت وراعی انس وجان
هوش مصنوعی: خورشید علم و دانایی، که جان و جهان را روشن می‌کند، فضیلت و حمایتکنندهای برای ملک و ملت است و به انسان و روح او توجه دارد.
روزی نپرسد از ره اشفاق و مرحمتمولای خویش ابن یمین را که ای فلان
هوش مصنوعی: روزی نخواهد بود که کسی از محبت و مهربانیهای مولای خود، ابن یمین را مورد سوال قرار دهد و او را مورد اشاره قرار دهد که ای فلانی.
چونی و در چه کار و درین موسم از چه خاستعزم توجهت بجناب خدایگان
هوش مصنوعی: چگونهای و در چه امری مشغول هستی و این روزها چه چیزی تو را به سمت خدامت جلب کرده است؟
سلطان نظام دولت و دین شاه تاج بخشکز قدر هست پایه تختش بر آسمان
هوش مصنوعی: سلطان، حاکم و نیکوکار است که با قدرت و عظمتش، پایه تختش به آسمان رسیده و حکومت و دین را به خوبی رهبری می‌کند.
ای پیش رأی انور تو گشته آشکارسری که هست در حجب آسمان نهان
هوش مصنوعی: ای کسی که رأی و نظر روشن تو نمایان شده است، رازی که در پردههای آسمان پنهان است، در حال ظهور است.
از راه انبساط سئوالی همیکنمتشریف ده ز بنده نوازی جواب آن
هوش مصنوعی: من از روی خوشحالی و گشادهدستی سؤال میکنم، لطفاً به محبت و بزرگواری خودتان پاسخ دهید.
مفتی شرع مکرمت امروز رأی تستباشد روا که همچو منی شهره جهان
هوش مصنوعی: امروز نظر تو در مورد اعتبار و احترام من اهمیت دارد، چون من کسی هستم که در دنیا شناخته شدهام.
بر آستان حضرت خورشید ملک و دینباشم بسان ذره در سایه بی نشان
هوش مصنوعی: میخواهم در حضور تابش رازداری و عظمت خورشید، همچون یک نقطه کوچک و بینام در سایهاش وجود داشته باشم.
خاصه کنون که چون تو هنر پروری بوددر ملک شاه داور و دارا و قهرمان
هوش مصنوعی: به ویژه اکنون که تو در هنر و مهارت آموزش دیدهای، در سرزمین پادشاه، دادگر، نیکوکار و قهرمان.
بر رأی شاه اگر نکنی حال بنده عرضزودا که بر فلک رسدم ناله و فغان
هوش مصنوعی: اگر به نظر پادشاه توجهی نداشته باشی و حال من را نخواهی فهمید، افسوس که به آسمان برسم و ناله و فغانی سر دهم.
تا از جهانیان بود اندر جهان اثربی تو جهان مباد مقام خدایگان
هوش مصنوعی: تا زمانی که تو در این دنیا نیستی و اثری از تو وجود ندارد، جهان بدون تو ارزشی ندارد و جایگاه خداوند هم در این جهان بی‌معناست.