شمارهٔ ١۴٠ - وله در مدح کرایشاه
هوش مصنوعی: این متن شعریست که به ستایش خسرو، یک شخصیت بزرگ و هنرمند پرداخته شده است. شاعر از زیبایی و هنر او صحبت می‌کند و بیان می‌کند که هیچ‌کس در هنر به پای او نمی‌رسد. همچنین، اشاره می‌شود که حسادت برخی افراد به او وجود دارد، اما او با عزت نفس و بزرگواری خود بر همه‌ی این مسائل غلبه می‌کند. در نهایت، شاعر از صبا (صبح) درخواست می‌کند که خاک درگاه خسرو را ببوسد و خواسته‌ای را برای خود پیشکش کند. این شعر به طور کلی تجلیل از مقام والای او و آرزوهایی که برای نزدیک شدن به او دارد را روایت می‌کند.
ایصبا لطفی بود گر بگذری یک صبحگاهبر جناب خسرو خسرو نشان کر ایشاه
هوش مصنوعی: ای کاش صبحی نسیمی لطیف میگذشت و بر کنار خسرو، که نشانهای از زیبایی است، میوزید.
آنکه گردون در هنر همتا ندیدش گر چه کردبارها از مرکز ماهی نظر بر اوج ماه
هوش مصنوعی: آنکه آسمان در هنر شبیه او را ندید، هرچند بارها از مرکز ماه به اوج ماه نگاه کرده است.
ورچه هم ممکن بود دیدن نظیرش در هنرگر کند از چشم احول سوی او گردون نگاه
هوش مصنوعی: اگرچه ممکن است کسی هنری مشابه او را ببیند، اما اگر نگاه احول (معیوبالنظر) به او بیفتد، همچنان به گردون (آسمان) مینگرد.
و آن هنر پرور که اهل فضل را الطاف اوستدر حوائج پایمرد و در حوادث دستگاه
هوش مصنوعی: هنرور و هنرمند، شخصی است که با توجه به نعمتها و فضاهایی که برای اهل علم و فضیلت فراهم می‌کند، در مشکلات و چالشها به آنها کمک می‌کند و در کارهای دشوار یاری رسان است.
زنگ بر آئینه ماه دو هفته بهر چیستگر نشد بر آسمان از سینه بد خواهش آه
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف احساسی میپردازد که با وجود تلاشهای بسیار، هرگز به آنچه که میخواهیم نمیرسیم. زنگ زدن بر آئینه به معنای ایجاد اختلال در زیبایی و وضوح است، و بیانگر این است که اگر با درد و ناراحتی مواجه شویم، ممکن است به جوانب منفی زندگی دچار شویم. در نتیجه، این احساس ناامیدی و غم در برابر ناملایمات روزگار را به تصویر میکشد.
کوه با چندان گران سنگی بجنب حلم اوباشد از روی سبکساری بسان پرکاه
هوش مصنوعی: کوه با وجود سنگین بودنش، به خاطر آرامش و خونسردی خود مانند پر کاهی حرکت می‌کند.
حاسدش خواهد که باشد در هنر چون او ولیآدمی را باز داند عاقل از مردم گیاه
هوش مصنوعی: حسود آرزو می‌کند که در هنر مانند او باشد، اما انسان عاقل میداند که هرکسی ویژگیها و قابلیتهای خاص خود را دارد.
ای صبا از طالع میمون و اقبال بلندچون ببوسی خاک عالی درگهش را صبحگاه
هوش مصنوعی: ای نسیم صبحگاهی، چون از خوش شانسی و اقبال بلند برخوردار هستی، وقتی خاک درگاه او را میبوسی، خوشا به حال تو.
گو بدرگاه تو زین پیش ار نیامد چاکرتمیکند تمهید عذر آن و میآرد گواه
هوش مصنوعی: به درگاه تو پیش از این نیامدهام، اما اکنون چاکرت قصد دارد بهانهای بیاورد و شاهدی به میان بیاورد.
کعبه صاحبدلان درگاه خلد آسای تستهر ضعیفی کی تواند برد سوی کعبه راه
هوش مصنوعی: کعبهی دلسوزان و عارفان، جایی است که آرامش و خوشبختی در آن جریان دارد. اما هر کسی ضعیف و ناتوان نمیتواند به راحتی به چنین مکان مقدسی دسترسی پیدا کند یا راه آن را پیدا کند.
با وجود این کرم نیزت بخواهد عذر منکو به عالم چون کرم ابن یمین را عذر خواه
هوش مصنوعی: با وجود اینکه من هم کرم و بخشندهام، عذر من کجاست در جهانی که کرم ابن یمین هم از من عذر میخواهد؟