شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از زیبایی و جذابیت پسر شنگ و چهرهاش سخن میگوید. او به زیبایی که در زلف او مثل ماه در شب است اشاره میکند و قدرت تأثیرش بر دل عاشق را به تصویر میکشد. شاعر در صحنهای از عشق و لذتهای آن غوطهور است و میگوید که حتی در میانه رقیب هم، احساساتش به شدت بر او چیره شده است. او تا حدی مجذوب این زیبایی شده که گویی از دنیا و رقابت دست کشیده و فقط به خاطر محبوب خود، تاب و تحمل خود را از دست داده است. در نهایت، شاعر به وجود فتنهها و مشکلات اشاره میکند و میگوید اینها همگی بر اساس تقدیر و حکمت خداوند هستند.
بر من گذشت آن پسر شنگ نوش لبرخ در میان زلف چو مه در سواد شب
هوش مصنوعی: آن جوان شاداب و خوشچهره از کنار من گذشت، با لبانی شیرین و چهرهای که در میان موهایش مانند ماهی در تاریکی شب میدرخشید.
پیش خط هلال وش و روی چون مهشخورشید را ندید کسی عنبرین سلب
هوش مصنوعی: هیچ کس نتوانسته است خورشید را ببیند وقتی که خط هلالی چهره زیبا و روی مهتابی آن در جلو قرار گرفته است.
با وی رقیب همره و آری چنین بوددائم خمار با می و خار است با رطب
هوش مصنوعی: دوست من همیشه در کنار من است و ما هر دو به یکدیگر علاقهمندیم. او همیشه در حالت شادابی و فرح است، در حالی که من به نوشیدنی و تجربههای تلخ و شیرین زندگی مشغولم.
میرفت و پای تا سرم از تاب مهر اومیسوخت آنچنانکه بسوزد زمه قصب
هوش مصنوعی: او میرفت و من از شدت عشق و تابش مهرش، به کلی در آتش سوزانش میسوختم، مانند نی که در آتش میسوزد.
با چشم آهوانه او تاب در دلمافکند و همچو شیر همی سوزدم ز تب
هوش مصنوعی: با نگاه زیبا و دلربای او، عشق و شوقی در دلم ایجاد کرد و مثل شیر هم، به شدت مرا دچار حرارت و تپش کرد.
دست از دو کون شسته ام ای دوست بهر توور ز آنکه دشمنان شمرند اینسخن عجب
هوش مصنوعی: من از تمام وابستگیها و دنیاها جدا شدهام، ای دوست، فقط برای تو. حتی اگر دشمنان این حرف را عجیب بشمارند.
آتش بیار و خرمن عشاق را بسوزکآتش کند پدید که عود است یا حطب
هوش مصنوعی: آتش روشن کن و دامن عاشقان را بسوزان، زیرا آتش نشان میدهد که چه چیزی در حال سوختن است؛ آیا عود است یا چوب.
هر فتنه را بود سببی شکر حق در آنبهر هلاک ابن یمین هم توئی سبب
هوش مصنوعی: هر حادثهای دلیلی دارد و همیشه در پس آن حکمت و لطفی از جانب خدا وجود دارد. شکر خدا را به جای آوریم، زیرا تو خود علتی برای هلاک ابن یمین هستی.