شمارهٔ ۷۱
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جاذبه محبوب می‌پردازد. شاعر با تشبیه جمال محبوب به گل و زلف او به سنبل، عشق و دلتنگی خود را بیان می‌کند. او از راز و جلال چهره محبوب سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه این زیبایی نمی‌تواند پنهان بماند. شاعر همچنین از تنگی دهان محبوب و گنجینه جواهرات نهفته در آن یاد می‌کند و به عشق عمیق خود به او اشاره می‌کند. او نمی‌تواند احساساتش را به طور مستقیم بیان کند و همیشه در غم دیدن محبوبش به سر می‌برد. در نهایت، شاعر به امید خود از محبوب اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که عشق او همیشه در دلش است.
گل جمال تو چون بر فراز سرو شکفتبر او چو سنبل زلفت هزار دل آشفت
هوش مصنوعی: زیبایی تو مانند گلی است که بر فراز درخت سرو شکوفا شده و زلفهای تو مانند سنبل، دلهای بسیاری را شیدا و بیقرار کرده است.
فروغ روی ترا خانه کی حجاب شودبگل چگونه توان نور آفتاب نهفت
هوش مصنوعی: زیبایی و درخشندگی چهرهات چطور میتواند پنهان شود؟ مثل این میماند که گل چگونه میتواند نور و روشنی آفتاب را مخفی کند.
دهان تنگ تو یاقوت سفته را مانددر او دو رشته نهفته جواهر ناسفت
هوش مصنوعی: دهان باریک تو مانند یاقوتی است که در آن دو رشته از جواهرات نهفته شده است.
هوای سرو روان تو هست در دل منچه سود چون سخن راست با تو نتوان گفت
هوش مصنوعی: در دل من یاد و خاطره تو وجود دارد، اما چه فایدهای دارد وقتی نمیتوانم با تو راست و صادقانه سخن بگویم.
مرا که قبله جان طاق ابروی تو بودروا مدار که باشم همیشه با غم جفت
هوش مصنوعی: مرا که عشق و محور زندگیام تویی، به من رحم کن و اجازه نده همیشه با غم و اندوه زندگی کنم.
امیدم از همه عالم بتوست رد مکنمکه گر توام نپذیری که خواهدم پذرفت
هوش مصنوعی: امید و آرزویم تنها به تو بستگی دارد، پس تو را به راحتی نمیگذارم که از من دور شوی. زیرا اگر تو مرا نپذیری، من هم دیگر کسی را نمیپذیرم.
نشست در دل من مهر عارض چو مهتچنانکه بر تن آزادگان نشیند زفت
هوش مصنوعی: در دل من زیبایی چهرهات نشسته است، مانند اینکه نور ماه بر تن آزادگان میتابد و آنها را زینت میدهد.
ز شام تا بسحر در غم تو ابن یمینچو بخت صاحب صاحبقران عهد نخفت
هوش مصنوعی: از غروب تا بامداد در اندیشه تو هستم، همانطور که بخت فردی که صاحب قدرت است هرگز نمیخوابد.
علاء دولت و ملت محمد زنگیکه گرد حادثه از ساحت زمانه برفت
هوش مصنوعی: دولت و ملت محمد زنگی در امان ماندند و گرد و غبار حوادث از دامن زمانه دور شد.