شمارهٔ ۷۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوق است. شاعر با توصیف ویژگی‌های ظاهری محبوبش، از جمله زلف و زانوی او، عشق و احساس عمیق خود را بیان می‌کند. او از دل‌تنگی و غم خود به خاطر دوری از معشوق سخن می‌گوید و به زیبایی‌های او همچون ماه و مشک اشاره می‌کند. همچنین، شاعر نشان می‌دهد که طاقت فراق این محبوب زیبا را ندارد و دلش به شدت در انتظار وصال اوست. به طور کلی، این شعر تجلی عشق و میل شاعر به زیبایی و عشق آتشین او است.
لعل شیرین تو پیرایه در عدن استزلف پر چین تو سرمایه مشک ختن است
هوش مصنوعی: عشق شیرین تو زینتی در بهشت است و موهای پرچین تو همچون سرمایهای ارزشمند است.
سرو تا بنده بالای تو شد از دل پاکبر زبان همه آزادی سرو چمن است
هوش مصنوعی: سرو که به خاطر تو بلند و سترگ شد، از دل پاک و نیت خالص بر زبان همه جاری است که آزادی چمنزار به خاطر توست.
بر زنخدان تو چاهیست که دل یوسف اوستجانم اندر غم او ساکن بیت الحزن است
هوش مصنوعی: بر روی چانهات چاهی وجود دارد که دل یوسف در آن نهفته است و جانم در غم او در مکانی به نام بیت الحزن ساکن شده است.
گر نبندد کمر آن ماه سرافراز بنازور نگوید سخن آن پسته که شور زمن است
هوش مصنوعی: اگر آن دختر زیبا کمرش را تنگ نکند و لب به سخن نیاورد، من نیز از عشق و زیباییهایش چیزی نخواهم گفت.
بچه دانند که دلدار مرا هست میانبچه معلوم توان کرد که او را دهن است
هوش مصنوعی: کودکان میدانند که معشوق من در میان آنها قرار دارد، به راحتی میتوان فهمید که او دارای ویژگی‌های خاصی است.
لطف آنخال سیاه و رخ چون ماهش بیننقطه عنبر تر بر ورق نسترن است
هوش مصنوعی: لطف و زیبایی آن دختر با موی سیاه و چهرهای چون ماه را ببین! زیبایی او مانند نقطهای از عطر بر روی گلهای نسترن است.
نیست ممکن که ازو صبر کنم ز آنک مرانور در چشم و فرح در دل و جان در بدن است
هوش مصنوعی: تحمل کردن او برای من ممکن نیست، زیرا او نوری در چشمانم، شادی در دلم و زندگی در بدنم است.
حاصل از زلف وی این دارد و بس ابن یمینکه دل آشفته و سرگشته و با صد شکن است
هوش مصنوعی: ابن یمین می‌گوید که تنها نتیجهی زلف معشوقش این است که دلش پریشان و سرگشته است و همچنان پر از درد و غم و دل‌تنگی.