شمارهٔ ۸۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی دوست است. شاعر از تأثیرات عمیق چهره و خم ابروی معشوق بر دل و جان خود می‌گوید. او در توصیف زیبایی معشوق، آن را به آفتاب و روز نوروز تشبیه می‌کند و بیان می‌کند که وجود معشوق به زندگی او جان می‌بخشد. دل شاعر در عشق دچار آشفتگی و سردرگمی است و به طور مداوم تحت تأثیر جادوی چشمان و غمزه‌های معشوق قرار دارد. او همچنین به جدال میان عقل و عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که عقل نمی‌تواند در برابر جذبه معشوق مقاومت کند. در نهایت، شاعر به شدت دلبستگی و وابستگی خود به معشوق را بیان کرده و ابراز می‌کند که دیگر کسی نمی‌تواند در برابر جاذبه او بی‌تفاوت بماند.
ماه عیدست این ندانم یا خم ابروی دوستروز نوروزست تابان در جهان یا روی دوست
هوش مصنوعی: در این روزهای عید، نمیدانم زیبایی و تابش نور از ماه عید است یا زیبایی و جذابیت ابروی معشوق. آیا روشنی و شادی این روزها به خاطر نوروز است یا به خاطر چهره دوست؟
آفتاب از روی چون مهرش مثالی روشنستلیک طغرائی ندارد چون خم ابروی دوست
هوش مصنوعی: خورشید با روی دوست مانند مثالی روشن و شفاف است، اما زیبایی و جذابیتی که خم ابروی او دارد، هیچ چیز دیگری نمی‌تواند داشته باشد.
صبحدم نرگس چو چشم از خواب مستی برگشادنسخه ئی دیدم سقیم از غمزه جادوی دوست
هوش مصنوعی: صبح هنگامی که نرگس (گل نرگس) چشمهایش را از خواب سنگین باز کرد، نسخهای را دیدم که نشاندهنده بیمار بودن از دلنگرانیهای ناشی از زیباییهای محبوب بود.
آتش دلرا دهد تسکین چو آب زندگیهر غباری کآورد باد صبا از کوی دوست
هوش مصنوعی: آتش دل را با آب زندگی آسوده می‌کند، مانند آب که هر گرد و غباری را که باد صبا از طرف کوی محبوب میآورد، از بین میبرد.
هر کسی را هست میلی سوی مطلوبی دگرعابدانرا سوی خلد و عاشقانرا سوی دوست
هوش مصنوعی: هر کس تمایل خاصی به چیزی دارد؛ عابدان به بهشت و پاداشهای آن میاندیشند، در حالی که عاشقان فقط به معشوق و محبت او توجه دارند.
عقل ناصح پیشه را در حلقه دیوانگانمیکشد پیوسته زنجیر و شکنج موی دوست
هوش مصنوعی: عقل و هوش انسانهای عاقل را در جمع دیوانگان به زنجیر و مشکلات میکشد، و این سختیها ناشی از عشق و وابستگی به معشوق است.
گشت سرگردان دلم چون گوی در میدان عشقبسکه در چوگان کشیدش حلقه گیسوی دوست
هوش مصنوعی: دل من همچون گوی در میدانی عشق سرگردان است، زیرا محصور کردنش در دسته موهای دوست، به اندازهای مرا تحت تأثیر قرار داده که نمیتوانم آرام بگیرم.
قد چون تیرم ز بار غم کمان آسا شدستبی گمان خواهد شکست از قوت بازوی دوست
هوش مصنوعی: قد من مانند تیری است که از سنگینی غمها خم شده و بیتردید از نیروی بازوی دوست ناچار خواهد شکست.
ترکتاز غمزه گر ابن یمین را بس نبوددر فزود اکنون تطاول طره هندوی دوست
هوش مصنوعی: غمزه‌های دلربا و جذاب آن دوست هندی به اندازهای است که کافی نیست و این موضوع حالا به اندازهای شده که خود را بیشتر به نمایش میگذارد.