شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: این شعر بیان می‌کند که هر چیزی که ظاهری زیبا یا درست دارد، به معنای واقعی نمی‌تواند نیکو یا باارزش باشد. شاعر اشاره می‌کند که فقط چون یک گیاه در باغ است، یا یک درخت پیر است، یا کسی لب‌های شیرین دارد، به معنای خوبی یا ارزش واقعی آن نیست. همچنین از افراد با ظواهر معنوی و مذهبی نیز نباید انتظار داشت که همگی حقیقتاً عالی باشند. در نهایت، شاعر به توانایی‌های خاص رقیبش اشاره می‌کند و توانایی او در بیان زیبا و عذب را ستایش می‌کند.
نه هر گیاه که در باغ رست شمشادستنه هر درخت که پیر است سرو آزادست
هوش مصنوعی: هر گیاهی که در باغ رشد کرده، لزوماً شمشاد نیست و هر درختی که سالهای زیادی عمر کرده، حتماً سرو آزاد نیست.
نه هر که را لب چون شکرست شیرینستنه هر که کوه تواند برید فرهادست
هوش مصنوعی: هر کسی که لبهایش شیرین است، لزوماً آدم شیرینی نیست و همچنین هر کسی که قدرت بریدن کوه را دارد، فرهاد نیست.
هزار فکر دقیقست فکر بکر اینجانه هر که لوح تواند نبشت استادست
هوش مصنوعی: در اینجا هزاران فکر پیچیده و دقیق وجود دارد، اما تنها کسی که استاد واقعی است میتواند این اندیشههای نو را به تصویر بکشد و به درستی بیان کند.
نه هر که صومعه دارد شقیق بلخی شدنه هر که صوف بپوشد جنید بغدادست
هوش مصنوعی: هر کس که ظاهر دینی دارد یا در مکانهای مذهبی حضور دارد، به معنای واقعی عارف و بزرگمرد spiritual نیست. هر کسی که لباسهای صوفیانه میپوشد، به این معنی نیست که به اندازه جنید بغداد در معرفت و زهد بالا باشد.
رقیب ابن یمین را چه میکنی انکارجزالت سخن عذب او خدا دادست
هوش مصنوعی: رقیب ابن یمین را چه میکنی، اینکه نمیتوانی زیبایی و شیرینی سخنان او را انکار کنی، چرا که این نعمت از خداوند به او داده شده است.