شمارهٔ ۸۴

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی است و به توصیف حالاتی از عشق می‌پردازد. شاعر به ستایش محبوب می‌پردازد و بیان می‌کند که هر جا که فردی بزرگوار و عاقل وجود داشته باشد، عشق و دیوانگی نیز در آنجا هست. او به زیبایی محبوب، زلف‌های او و عشق آتشین خود اشاره می‌کند. شاعر همچنین به آرزوی فدای جانش برای محبوب و عاقلان که به تدبیر این عشق می‌پردازند، اشاره می‌کند. در پایان، او به این نکته اشاره می‌کند که هوشیاری در حضور محبوب ممکن نیست، چرا که این حالت مستی نه به خاطر شراب، بلکه به خاطر عشق است.