شمارهٔ ۱۲۵
هوش مصنوعی: غزل به شادی و زیبایی دل اشاره دارد که حالتی دلنشین در نزد محبوب دارد. شاعر از داستان درد و شوق و عشق به محبوب می‌گوید و بیان می‌کند که درد و شور عشق به گونه‌ای است که حتی بلبل و پروانه نیز آن را روایت کرده‌اند. او به ضعف خود در برابر قدرت عشق اعتراف می‌کند و معتقد است که این داستان را حتی به دربار سلیمان نیز رسانده‌اند. شاعر همچنین از زیبایی و جذابیت معشوق می‌گوید که همچون کافور و مشک توصیف شده و در دلش نقشی عمیق دارد. در پایان، اشاره می‌کند که علی‌رغم پنهان بودن غمش، احساساتش به وضوح نمایان است.
شادباش ای دل که حالت پیش جانان گفته اندماجرای درد تو یکیک بدرمان گفته اند
هوش مصنوعی: ای دل شاد باش، زیرا حالت را به معشوق گفتهاند و داستان دردهایت را یکی یکی بیان کرده‌اند و به درمان آنها پرداختهاند.
شوق بلبل پیش گل یکسر حکایت کرده اندحالت پروانه را با شمع رخشان گفته اند
هوش مصنوعی: بلبل در کنار گل، تمام احساساتش را بیان کرده است و حال پروانه را با شمع روشن تعریف کرده‌اند.
این چه دولت بود یارب کز چنین مور ضعیفقصه او را به درگاه سلیمان گفته اند
هوش مصنوعی: این چه خوشبختی است ای خدا که از یک موری کوچک، داستانش را به درگاه سلیمان آوردهاند.
در دماغ عقل من سودای زلفش دیده اندهر سر موئی رگی پیوسته با جان گفته اند
هوش مصنوعی: در ذهن من فکر و آرزوی موهای او وجود دارد و هر رشته مویی به گونه‌ای با روح من مرتبط شده است.
روی چون کافور او و زلف مشکین را بهماهل معنی چون ید بیضا و ثعبان گفته اند
هوش مصنوعی: شخصی که صورتش سفید و مانند کافور است و موهایش سیاه و خوشبو مانند مشک، اهل معرفت و درک میگویند که این دو ویژگی به مانند ید بیضا و ثعبان هستند؛ یعنی نشانههایی از حقیقت و معنای عمیق.
از چه روی افکند دردی در دلم میگون لبشگرد و ای درد دل لعل بدخشان گفته اند
هوش مصنوعی: چرا اکنون در دل من دردی نشسته است، آن لبهای میگونی که مانند لعل بدخشان است، چه کرده‌اند؟
گفته اند ابن یمین در دل نهان دارد غمشآشکار است این ندانم کز چه پنهان گفته اند
هوش مصنوعی: گفتهاند که ابن یمین در دل خود غمهایی دارد که از ظاهرش پیداست، اما نمیدانم چرا این غمها را پنهان کرده است.