شمارهٔ ۱۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و محبت می‌پردازد. شاعر با استفاده از تشبیهات متنوع، زیبایی‌های ظاهری و باطنی معشوق را به چیزهای باارزش مانند لعل و گهر، شام و سحر و قمر نسبت می‌دهد. او به عواطف و آرزوهایش اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که غم و عشق او چقدر عمیق است. همچنین، شاعر به احساسات خود در برابر نگاه دیگران و تأثیر آن‌ها بر خود اشاره می‌کند. در نهایت، به این نکته می‌پردازد که عشق واقعی و صادقانه هیچ‌گاه فراموش نمی‌شود و همواره در دل باقی می‌ماند.
لب و دندان تو با لعل و گهر می‌ماندزلف و رخسار تو با شام و سحر می‌ماند
هوش مصنوعی: لبها و دندانهای تو مانند جواهرات (لعل و گهر) زیبا هستند، در حالی که مو و چهرهات با زیبایی صبح و شب قابل مقایسه است.
حسن رخسار قمر گر نبدی عاریتیگفتمی پرتو رویت به قمر می‌ماند
هوش مصنوعی: اگر زیبایی چهرهات مثل قمر نبود، باز هم میگفتم که نور چهرهات شبیه به قمر است.
جزع در بار من از آرزوی لعل لبتروز و شب با صدفی پر ز گهر می‌ماند
هوش مصنوعی: تحمل و صبر من در انتظار رسیدن به لعل لب تو، همچنان که صدفی همیشه پر از بزرگترین گوهرهاست، در طول روز و شب ادامه دارد.
چهره منمای به دشمن که ز زخم نظرشبر رخ نازکت ای دوست اثر می‌ماند
هوش مصنوعی: به دشمن نگو تا چهرهات را به او نشان ندهد، چون نگاهش میتواند زخمهایی بر چهره زیبا و نازک تو بگذارد.
چشم من در غم تو چون سپر افکند بر آبنرگسی بین که به نیلوفر تر می‌ماند
هوش مصنوعی: چشم من در اندوه تو مانند سپری بر روی آب افتاده است، حالا نگاه کن که نرگس چقدر شبیه نیلوفر تر و نرم به نظر میرسد.
گفته بودی که ز دست غم من جان نبرینبرم جان ببرم هیچ دگر می‌ماند
هوش مصنوعی: گفته بودی که از غم من جان نمیکشی، اگر جان من را بگیری، من هم هیچ چیز دیگری نمیخواهم.
هر که پا در ره عشقت چو من از صدق نهادنه همانا که دلش در غم سر می‌ماند
هوش مصنوعی: هر کس که با عشق تو مانند من با صداقت قدم گذاشته باشد، باید بداند که دلش همیشه در درد و غم خواهد ماند.
شور فرهاد کجا کم شود از پاسخ تلخرو تُرُش کردن شیرین به شکر می‌ماند
هوش مصنوعی: شور و شوق فرهاد هیچ‌گاه با تلخی و ترشی شیرین تغییر نخواهد کرد، مانند اینکه وقتی شیرین به تلخی پاسخ می‌دهد، شکر با آن چه نسبتی دارد.
سخن ابن یمین گرچه سراسر گهر استلیکن از گوش تو چون حلقه به در می‌ماند
هوش مصنوعی: سخنان ابن یمین، با اینکه پر از ارزش و زیبایی است، اما برای تو همچون حلقهای به در می‌ماند و به درونت نفوذ نمیکند.